Η βασίλισσα των μάγων!


Εμφάνιση αποτελεσμάτων σε εξέλιξη 1 έως 10 από 10

Θέμα: Η βασίλισσα των μάγων!

  1. Παλιό Μέλος Το avatar του χρήστη Anie linwelin
    Εγγραφή
    18-03-2014
    Περιοχή
    σε ενα ξωτικοβασειλιο
    Μηνύματα
    853
    Μου αρέσει η ανάρτηση
    2.635
    Του άρεσαν 5.362 μηνύματα

    σε 4.250 αναρτήσεις

    Προεπιλογή Η βασίλισσα των μάγων!

    Μιά φορά και ένα καιρό σε έναν κόσμο πολύ μακριά από εδώ, όπου οι θρύλοι και οι μύθοι βγαίνουν αληθινοί, γεννήθηκαν δύο μικρά κοριτσάκια. Έμοιαζαν σαν δύο σταγόνες νερό αφού ήταν δίδιμα. Όμως το μεγαλύτερο κορίτσι, η Σάρα γεννήθηκε πιο δυνατή από την αδελφή της. Είχε μαύρα μαλλιά και μάτια ενώ το άλλο κορίτσι, η Άνι αν και πιο αδύναμη ήταν το πιο όμορφο πλάσμα που υπήρχε. Διότι τα μαλλιά του ήταν κατάλευκα σαν το χιόνι και τα μάτια του ήταν γαλάζια σαν τον ουρανό. Για να καταλάβετε πόσο όμορφη ήταν η μικρή Άνι σας λέω μόνο τούτο οι γονείς της, ο μεγάλος αδελφός της και όσοι την είχαν δει λέγαν ότι ξεπερνούσε όλους σε ομορφιά, αν και ήταν ξωτικά. Όλοι ήταν χαρούμενοι που γεννήθηκε ένα τόσο αιθέριο πλάσμα αλλά η χαρά των γονιών της δεν κράτησε για πολύ. Γιατί κάπου μακριά σε ένα σκοτεινό βασείλιο, που το λέγαν Ναγέλ ο σκοτεινός αρχοντάς Σαντόρχα αποφάσισε να σκοτώσει την Άνι εξαιτίας μιας προφιτίας η οποία έλεγε......
    Three Rings For The Elven Kings



    Three Rings for the Elven-kings under the sky,
    Seven for the Dwarf-lords in their halls of stone,
    Nine for Mortal Men doomed to die,
    One for the Dark Lord on his dark throne
    In the Land of Mordor where the Shadows lie.
    One Ring to rule them all, One Ring to find them,
    One Ring to bring them all and in the darkness bind them
    In the Land of Mordor where the Shadows lie.

  2. Τα 4 πιο κάτω μέλη του φόρουμ λένε ότι τους αρέσει η ανάρτηση του μέλους Anie linwelin.

    bella-sara (17-01-17),drosoula (03-01-17),Haldir of Lorien (03-01-17),juniper (05-01-17)

  3. Παλιό Μέλος Το avatar του χρήστη Haldir of Lorien
    Εγγραφή
    17-01-2016
    Περιοχή
    Lothlorien με τους τοξοτες μου κ τους 2 brothers μου κ παρεα με Λεγκολας
    Μηνύματα
    744
    Μου αρέσει η ανάρτηση
    562
    Του άρεσαν 1.603 μηνύματα

    σε 918 αναρτήσεις

    Προεπιλογή

    Οτι η Ανι όταν θα ενηλικιονόταν θα γινόταν ένα ισχυρό ξωτικό παρόλη την αδυναμια που φαινόταν ότι είχε απο όταν γεννήθηκε. Ήταν αυτή που θα υπερίσχυε των σκοτεινών δυνάμεων που υπήρχαν γιατί μέσα της κρυβόταν μια μεγάλη δύναμη που ούτε κάν η ίδια δεν ήξερε οτι είχε. Μια δύναμη που θα ενωνόταν με την δύναμη ενός άλλου ξωτικού της Μελιμελντίσιελ Ίθιλεν, κόρη των αρχόντων του διπλανού βασιλείου. Δεν γνωρίζονταν μεταξύ τους, ούτε ξερανε οτι οι μοίρες τους θα ενώνοταν. Καμιά δεν ήξερε τι έκρυβε μέσα της, καθώς η Μελιμελντίσιελ Ίθιλεν ήταν θετή κορη των αρχοντων από νεογέννητο, όταν η μητέρα τξς πέθανε μετά την γέννα. Ήταν στην υπηρεσια των αρχοντων που είχαν ήδη ένα γιό μεγάλο κ σύμφωνα με την ηλικία των ξωτικών εκείνος ήταν 193 ετών......Η Μελιμεντίσιελ είχε μαύρα μαλλιά με κατακκόκινες ανταύγιες κ πράσινα γατίσια μάτια. Ήταν πανέμορφη. Κ πολύ μικρότερη απο τον αδερφό της που δεν γνώριζε κάν οτι δεν ήταν πραγματικός αδερφος της οπως κ οι γονείς της.
    I bring word from Lord Elrond of Livendell. An alliance one existed between Elves and Men. Long ago we fought and died together. We come to honor that allegiance.

  4. Τα 3 πιο κάτω μέλη του φόρουμ λένε ότι τους αρέσει η ανάρτηση του μέλους Haldir of Lorien.

    Anie linwelin (03-01-17),bella-sara (17-01-17),juniper (05-01-17)

  5. Παλιό Μέλος Το avatar του χρήστη Haldir of Lorien
    Εγγραφή
    17-01-2016
    Περιοχή
    Lothlorien με τους τοξοτες μου κ τους 2 brothers μου κ παρεα με Λεγκολας
    Μηνύματα
    744
    Μου αρέσει η ανάρτηση
    562
    Του άρεσαν 1.603 μηνύματα

    σε 918 αναρτήσεις

    Προεπιλογή

    Η Μελιμελντίσιελ Ίθιλεν ζούσε ήρεμα με τους γονείς της. Ούτε κάν φανταζόταν ότι εκείνοι ήταν θετοί της γονείς ούτε ότι ο Μεγκίλντουρ ο αδερφός της δεν ήταν πραγματικός αδερφός της. Όταν η μητέρα της που ήταν στην υπηρεσία των αρχόντων ώς φύλακας γέννησε την Μελιμελντίσιελ μετά από μια μάχη στην οποία τραυματίστηκε θανασιμα, ο άρχοντας Κελεκόντιεν και η αρχόντισσα Ερούλασα πήραν το νεογέννητο κ την κράτησαν κοντά τους στο παλάτι σάν δικό τους παιδί κ την μεγάλωσαν. Είχαν ήδη τον Μεγκλίντουρ κ ήταν κάπου στα 160 στην ηλικία όταν πήραν το νεογέννητο. Κάποτε χρόνια πολλά πρίν, είχαν χάσει ένα κοριτσάκι. Δεν πρόλαβε να γεννηθεί. Η Αρχόντισσα απέβαλε μετά από μια επίθεση εις βάρος της σε ένα ταξίδι της στο βασίλειο που ζούσε η Άνι. Γνωρίζοταν με τους γονεις της Ανι μιας και ήταν άρχοντες και εκείνοι αλλά εκδιώχτηκαν από εκείνο το βασιλειο που τωρα ειχε γινει σκοτεινο κμτο κυβερνουσε ενας μάγος που ήθελς να σκοτώσει την Άνι. Αν βλέπανε την αδυναμια της, καταβάθος ισως ξερανε ότι γι'αυτή μιλαγε η προφητεια κ ότι η θετη κορη των αρχοντων ήταν αυτή που ειχε ειπωθεί καποτε ότι θα ερθει κάποτε η κυρα κ αρχοντισσα του φεγγαριου, θα είναι η κυρα του κ εκείνο εκείνης και ότι έχει να κάνει με εκείνο. Κ ο δρομος του φεγγαριού και της κυράς του θα συναντηθεί με της Ανι και μαζί θα ανακαλύψουν τις δυνάμεις τους ώστε το φεγγαρι να φωτισει τον δρομο της βασίλισσας των μάγων. Αλλά μετά την τελική νικη η κυρά του φεγγαριού θα είναι η μεγάλη αρχόντισσα του φεγγαριού. Μονο αυτή κ παράλληλα κ διπλα στην βασίλισσα των μάγων αλλά κ η μόνη αρχοντισσα κ φύλακας του κ των μυστικών του….
    Η Μελιμελντίσιελ Ιθιλεν που ήξεραν οι αρχοντες γιατι την ειπαν ετσι, σήμαινε καλή φίλη του φεγγαριού. Ήταν περίπου τριάντα ένα ετών τότε. Από μικρή της άρεσε η μαγεία του φεγγαριού, το μυστηριώδες που έκρυβε, τα νερά κ τις παλοίριες που σχετιζόταν, τις δοξασιες γύρω από αυτό κ τον κόσμο των νεκρών που ελεγαν ότι σχετίζοταν με το φεγγάρι κ ήθελε όλα να τα ανακαλύψει, να τα μάθει. Τότε στα τριαντα ένα της μιλησε για όλα αυτά στους γονείς της. Περιμενε ότι θα γέλαγαν αλλα όχι, ίσα ισα που την καταλάβαιναν κ της αποκάλυψαν τα πάντα. Η Μελιμελντίσιελ τα έχασε στην αρχη. Δεν ήξερε τι να κάνει τι να πεί, που να πάει. Οι γονείς της ήταν πάντα εκει για εκείνη, και ο αδερφος της και της ιχαν πολύ μεγάλη αδυναμια όπως κ εκεινη σε εκείνους. Αλλά προς έκπληξη ολων παρολη την αρχικη της απογοητευση κ πικρα αντί να πιάσει να τρεχει έπεσε στην αγκαλιά των γονιών της κ τους έσφιξε δυνατά. «Κόρη μου, είπε ο αρχοντας Κελεκόντιεν, ακολούθησε τον δρόμο που ανοίγεται μπροστά σου.. Είναι για σενα. Εμείς πάντα θα ειμαστε διπλα σου σε ότι κανεις, σε ότι και αν αποφασισεις. Έλα όμως να ετοιμαστείς τώρα, εχουμε καλεσμένους την Ανι κ τους δικούς της. Όπως σου είπαμε είμαστε πολύ παλιοί φίλοι κ καλοι. Η ωρα να γνωριστειτε με την Άνι ήρθε»
    I bring word from Lord Elrond of Livendell. An alliance one existed between Elves and Men. Long ago we fought and died together. We come to honor that allegiance.

  6. Τα 3 πιο κάτω μέλη του φόρουμ λένε ότι τους αρέσει η ανάρτηση του μέλους Haldir of Lorien.

    Anie linwelin (03-01-17),bella-sara (17-01-17),juniper (05-01-17)

  7. Παλιό Μέλος Το avatar του χρήστη Anie linwelin
    Εγγραφή
    18-03-2014
    Περιοχή
    σε ενα ξωτικοβασειλιο
    Μηνύματα
    853
    Μου αρέσει η ανάρτηση
    2.635
    Του άρεσαν 5.362 μηνύματα

    σε 4.250 αναρτήσεις

    Προεπιλογή

    Πριν όμως προλάβει ο άρχοντας να ολοκληρώσει την πρότασή του ακούστηκαν φωνές από έξω και τότε ο αδελφός της Μελιμεντίσιελ μπήκε μέσα τρομαγμένος.
    -
    Μεγκίλντουρ! Τι τρέχει; Τι είναι όλες αυτές οι φωνές που ακούγονται από έξω;
    -Πατέρα όλοι θρηνούν γιατί το βασείλιο του άρχοντα Άλπερτ και της αρχόντισσας Λύρας έπεσε στα χέρια του σκοτεινού μάγου Σαντόρχα και μόνο ο γιός του και καλυτερός μου φίλος Αλιαμανάρ δραπέτευσε με τα δύο μικρά κορίτσια την Άνι και την Σάρα.
    -Οι γονείς τους; Ρώτησε σοκαρισμένη η
    αρχόντισσα Ερούλασα και ο γιός της απάντησε λυπημένος:
    -Δυστυχώς ο άρχοντας και η αρχόντισσα σκοτώθηκαν για να προστατέψουν τα τρία μονάκριβα παιδιά τους. Έπειτα έτοιμος να ξεσπάσει σε κλάματα ο Μεγκίλντουρ κοίταξε τον άρχοντα
    Κελεκόντιεν, "Πατέρα πρέπει να έρθεις γιατί η κατάσταση του φίλου μου είναι σοβαρή! Μόνο εσύ μπορείς να τον θεραπεύσεις από την μαύρη κατάρα που του έριξε αυτός ο σιχαμερός Σαντόρχα.
    -Εντάξει! Που τον έχουν; Ρώτησε ανήσιχος ο θετός πατέρας της Μελιμεντίσιελ η οποία......


    Three Rings For The Elven Kings



    Three Rings for the Elven-kings under the sky,
    Seven for the Dwarf-lords in their halls of stone,
    Nine for Mortal Men doomed to die,
    One for the Dark Lord on his dark throne
    In the Land of Mordor where the Shadows lie.
    One Ring to rule them all, One Ring to find them,
    One Ring to bring them all and in the darkness bind them
    In the Land of Mordor where the Shadows lie.

  8. Τα 3 πιο κάτω μέλη του φόρουμ λένε ότι τους αρέσει η ανάρτηση του μέλους Anie linwelin.

    bella-sara (17-01-17),Haldir of Lorien (03-01-17),juniper (05-01-17)

  9. Παλιό Μέλος Το avatar του χρήστη Haldir of Lorien
    Εγγραφή
    17-01-2016
    Περιοχή
    Lothlorien με τους τοξοτες μου κ τους 2 brothers μου κ παρεα με Λεγκολας
    Μηνύματα
    744
    Μου αρέσει η ανάρτηση
    562
    Του άρεσαν 1.603 μηνύματα

    σε 918 αναρτήσεις

    Προεπιλογή

    Κοίταξα τον αδερφό μου και τους γονείς μου. Παρόλο που μέχρι τώρα δεν είχα ασχοληθεί με τίποτα παραφυσικό ή οτιδήποτε σχετικό, όσο και να μου άρεσαν ποτέ δεν είχα ασχοληθεί, και άς ένιωθα παράξενα κάποιες φορές, κάποια βράδια όταν ο ουρανός ήταν ξάστερος κ το φεγγάρι στο φούλ της δύναμης κ της γέμισής του κι εγώ καθόμουν εκεί στο κρεβάτι ξαπλωμένη και το κοίταζα από την μπαλκονόπορτα να φωτίζει τόσο όμορφα, τόσο φωτεινά. Να μπαίνει το φώς του μέσα και να είναι λές και έλουζε όλο το δωμάτιο. Κάποιες φορές ήταν λές και το φώς του να έπεφτε μόνο πάνω σε μένα ηθελημένα. Να βγαίνω έξω στο μπαλκόνι κάποια βράδια και να κάθομαι να το κοιτάω και να το κοιτάω και να το κοιτάω…. Και να μαγεύομαι όλο και πιο πολύ και να νομίζω ότι με καλεί το ίδιο φεγγάρι, λές και είχε δική του φωνή κ μου μίλαγε. Να μην με πονάνε τα μάτια από τις ατέλειωτες ώρες που το κοίταζα, να φεύγω κρυφά τα βράδια πολλές φορές και να πηγαίνω σε εκείνη την λιμνούλα και να κολυμπάω κάτω από την αστροφεγγιά μόνη μου, γυμνή, να βουτάω ολόκληρη μέσα στα γαλήνια νερά της που τάραζαν οι κινήσεις μου και να ξαναβγαίνω με δύναμη στην επιφάνεια με ώθηση κ η μισή να βγαίνω έξω από το νερό λές και στεκόμουν όρθια και ήταν λές και το νερό να με κράταγε σε αυτή τη θέση κι εγώ με κλειστά τα μάτια, τα χέρια σηκωμένα προς ο φεγγάρι και το κεφάλι προς τα πίσω ριχμένο να κοιτάζω μέσα από τα κλειστά μου μάτια το φεγγάρι, και το νερό να κάνει παιχνίδια στα χέρια μου. Κι έπειτα να γυρίζω πάλι πίσω αθόρυβα όπως έφευγα. Εγώ και η Σελήνη είχαμε συνωμοτήσει.
    Αλλά μέχρι τώρα μέχρι αυτή τη στιγμή δεν τα ειχα συνειδητοποιήσει. Μπήκε μέσα ο αδερφός μου και μας έκοψε πρίν τελειώσει ο πατέρας μας την φράση του. Έμεινα ασάλευτη. Λές και χάθηκα σε έναν δικό μου κόσμο μαγικό που μόνο εγώ έβλεπα. Όλα μου ήρθαν στο μυαλό και προσπαθούσα να θυμηθώ πότε πήγαινα στην λίμνη, πότε είχε γίνει εκείνο το περιστατικό με τον διαλογισμό μου με εμένα καθιστή στον πίσω κήπο του παλατιού ένα βράδυ με Μαύρη Σελήνη ή Μαύρη Πανσέληνο. Από μικρή λάτρευα την Μαύρη Πανσέληνο του χειμώνα και τις δοξασίες της. Ο αδερφός μου ή οι γονείς μου το ξέρανε κ ακόμα και τώρα όταν τους ρώταγα κ ξαναρώταγα γι'αυτές τις ιστορίες ή τους θρύλους που λέγανε ότι μόνο ένα άτομο θα καταφέρει να εξουσιάσει και να ελέγξει τις δυνάμεις του φεγγαριού και της Μαύρης Σελήνης, μόνο εκείνη η εκλεκτή κόρη του φεγγαριού που θα πιαστεί στην πανσέληνο της τελευταίας μέρας του Νοεμβρίου, τότε που σύμφωνα με τους θρύλους το πέπλο ανάμεσα στον κόσμο των ζώντων και των νεκρών γίνεται σχεδόν αόρατο και οι ψυχές περνάνε στον κόσμο των ζωντανών μέχρι το σκοτάδι να πιάσει να διαλύεται και εκείνοι να ξαναγυρίσουν πίσω, και θα γεννηθεί εκείνο το έβδομο βράδυ του Δεκεμβρίου μετά από μάχη, μέσα σε μάχη κάτω από την ολόγιομη Σελήνη, και το σημαδι της θα φέρει, μια ημισέληνος με τις δυό άκρες της προς τα κάτω στο κούτελο, εκείνη θα εχει στα χέρια της την δύναμη της Σελήνης, θα κυβερνάει όλες τις δυνάμεις που εξουσιάζει…ζώντες και νεκρούς, θα μιλάει στους νεκρούς, θα τους βλέπει, θα την αναζητάνε στην ύστατη στιγμή τους να βρούν το φώς γιατί αυτή θα είναι από την γέννησή της η κόρη της Σελήνης, να εξουσιάζει ακόμα και τις σκοτεινή πλευρά της για καλό, μαύρα μάγια και ξόρκια του Σεληνόφωτος ικανά να φέρουν θάνατο και να ξεκληρίσουν γενιές με την δύναμη της σκοτεινής σελήνης, νεκρομαντεία, και ότι άλλο περιλάμβανε. Αλλά μόνο εκείνη, η μια θα μπορεί να τα ελέγξει, να τα κουμαντάρει, το πλάσμα του φωτός αυτό, να μετατρέπει τα μαύρα μάγια και τις μαύρες δυνάμεις της για καλό…… για φως…..
    Μου άρεσαν τόσο πολύ οι ιστορίες αυτές και με μάγευαν και κάθε φορά που έψαχνα σε παλιά βιβλία ή από ξωτικά αρχαία και σοφά που γνώριζαν για να μου πούν, ή από τους γονείς μου ή τον αδερφό μου, με έπαιρναν στα πόδια τους και μου λέγανε τίς αρχαίες δοξασίες, τους μύθους, τα πάντα. Κι εγώ μαγευόμουνα ακόμα πιο πολύ.
    I bring word from Lord Elrond of Livendell. An alliance one existed between Elves and Men. Long ago we fought and died together. We come to honor that allegiance.

  10. Τα 3 πιο κάτω μέλη του φόρουμ λένε ότι τους αρέσει η ανάρτηση του μέλους Haldir of Lorien.

    Anie linwelin (04-01-17),bella-sara (17-01-17),juniper (05-01-17)

  11. Παλιό Μέλος Το avatar του χρήστη Haldir of Lorien
    Εγγραφή
    17-01-2016
    Περιοχή
    Lothlorien με τους τοξοτες μου κ τους 2 brothers μου κ παρεα με Λεγκολας
    Μηνύματα
    744
    Μου αρέσει η ανάρτηση
    562
    Του άρεσαν 1.603 μηνύματα

    σε 918 αναρτήσεις

    Προεπιλογή

    "Κόρη μου έλα" είπε ο πατέρας μου και με κράτησε απο το χερι και αρχίσαμε να κατεβαίνουμε στο προαύλιο. Κόσμος είχε μαζευτεί μέσα στη νύχτα. Ο Αλιαμανάρ ήταν ξαπλωμένος κάτω και οι αδερφές του λίγο παραδίπλα. Η πρώτη μου συνάντηση λοιπόν με την Άνι. Και τώρα ξεκινάνε όλα. Δεν ξέρω τι θα είναι αυτά. Δεν ξέρω τι κρύβει ο δρόμος που ανοίγεται μπροστά μας. Ξέρω σίγουρα πώς θα πρεπει να ξεκινήσω να τον περπατάω με την Άνι. Για κάποιο σκοπό. Δεν ρωτάω ποιός είναι, από μικρή άκουγα τις προφητείες, τις δοξασίες, όλα. Και τώρα συνειδητοποιώ ότι αυτός είναι ο δικός μου δρόμος και άς μην ξέρω ακόμα που θα βρώ μέσα μου αυτές τις δυνάμεις, και άς μάθαινα από μικρή να χρησιμοποιώ την μαγεία των ξωτικών. Αυτό όμως είναι κάτι τόσο διαφορετικό, κάτι τόσο σπουδαίο. Και σίγουρα δεν θα το έβρισκα σε κάποιο βιβλίο για να το μάθω. Μέσα μου θα τα βρώ όλα, και η Άνι. Όλα αυτά πέρναγαν από το μυαλό μου καθώς είχα μείνει εκεί να στέκομαι ακίνητη κ να κοιτάω τον πατέρα μου σκυμμένο πάνω απο τον Αλιαμανάρ να προσπαθεί να τον γιατρέψει. Στον βραδινό χειμωνιάτικο ουρανό, η ημισέληνος που βρισκόταν στο ήμιση σχεδόν της γέμισής της, κρυβόνταν πίσω από τα βαριά σύννεφα. Αφθόρμητα κοίταξα πρός τον ουρανό. Όλα είχαν χαθεί γύρω μου, σάν να ήμουν μόνο εγώ εκείνη την ώρα εκεί και κανένας άλλος, μόνο εγώ και το φεγγάρι. Χανόμουν σε έναν δικό μου μαγικό κόσμο. Ούτε τον πατέρα μου δεν άκουγα, δεν έβλεπα κανέναν άλλο απο τους υπόλοιπους που με κοίταζαν καθώς το σημάδι που είχα στο κούτελο με την ημισέληνο φώτιζε έντονα για να σταματήσει μετά απο λίγο με το σημάδι να είναι πλέον έντονο. Ούτε το ελαφρύ κάψιμο δεν ένιωθα στον αριστερό μου κρόταφο και στο χέρι που είχε αρχίσει να φαίνεται ένα σχέδιο σάν ζωγραφισμένες φλόγες μέχρι λίγο πιό κάτω απο το μάτι και στην πάνω πλευρά της παλάμης. Είχα κολήσει το βλέμμα μου στον ουρανό. Με επανέφερε η φωνή του Αλιαμανάρ που είχε συνέλθει. Τότε κατάλαβα ότι με κοίταζαν. Ήμουν λίγο σάν χαμένη, προσπαθούσα να καταλάβω. Η σημερινή μέρα είχε πολλές αποκαλύψεις, κι εγώ λίγο μπερδεμένη αν κ απο την άλλη μέσα μου ήξερα. Πλησίασα τον Αλιαμαναρ την ώρα που ο πατέρας μου σηκωνόταν. Ο αδερφός μου είχε γονατήσει δίπλα του και τον είχε ανασηκώσει. "Εισαι καλά;;;" τον ρώτησε με έννοια. "Ναί, είπε κομπιάζοντας λίγο." Το τραύμα στον ώμο του είχε σχεδόν φτιάξει. Μονο που ο πατέρας μου ειχε βάλει μεγάλη δύναμη. Η κατάρα είχε σχεδόν φύγει. Ασυναίσθητα έσκυψα δίπλα του και κοίταξα το σημάδι. Ήμουν σίγουρη γι'αυτό. Κοίταξα τα χέρι μου με τις φλόγες, η Σάρα και η Άνι έσκυψαν και αυτές δίπλα του. Ο Αλιαμανάρ με την βοήθεια του αδερφού μου έκανε να σηκωθεί αλλά έβγαλε ένα βογγητό πόνου και έπιασε το σημάδι από το τραύμα του το οποίο ξαναμάτωσε και είχε μαυρίσει. Χωρίς να το καταλάβουν ένωσα τις παλάμες μου και μετά τις έβαλα πάνω ατο τραύμα. Εκείνος φώναξε. Ο αδερφός μου τον κράταγε από τα χέρια. Καίγανε τα χέρια μου, καιγότανε και το τραύμα και ότι κακό και μαύρο υπήρχε. Σε λίγο όλα ηρέμησαν. Όλα ήταν καλά πλέον. Για μια στιγμή μου ήρθε να λιποθυμήσω αλλά με έπιασε ο πατέρας μου και με σήκωσε. "κόρη μου" είπε και με αγκάλιασε. Δέν έκανα ερωτήσεις για τίποτα, ούτε για τα σημάδια. Είχα απορείες μέχρι πρίν απι λίγο αλλά ήταν λές και ξαφνικά μου λύθηκα όλες.
    Είδα το ηλικιωμένο ξωτικό να πλησιάζει και να υποκλίνεται και όσους είχαν μαζευτεί εκεί να κάνουν το ίδιο. "Απόψε ξεκινάνε όλα. Μέσα σου ξέρεις κόρη μου όπως κι εκείνη, είπε δείχνοντας την Ανι, την οποία πήρε απο το χέρι και την τράβηξε κοντά. Όλα έχουν γραφτεί. Ακολουθήστε τον δρόμο που ανοιγεται μπροστα σας, ειναι για σας. Πρέπει. Να ανακαλύψεται, να μάθεται. Πρέπει να πατε απο εκεί ακόμα κ αν περασετε απο σκοτάδι. Ακόμα έχετε απορείες...ξέρω. Ειπε κ με κοίταξε. Δυο στοιχεία μαζί, φωτιά κ νερο. Δεν ειναι παράξενο. Κ ομως ξερεις. Το νερο επηρρεάζεται απο την Σεληνη και η φωτιά ειναι το στοιχειο του αστερισμου κατω απο τον οποιο γεννήθηκες. Απο φωτιά εισαι πλασμένη και το νερό το φέρνει σε ισορροπία." Μετά κοίταξε την Άνι. "γή και αέρας για σενα..Μη φοβάσαι. Μέσα σου θα βρείς την δύναμή σου και σε ατομα γύρω σου".
    Λίγη ώρα αργότερα βρισκόμασταν στο παλάτι στην μεγάλη σάλα. Ο Αλιαμαναρ κάθησε δίπλα στο τζάκι με τις αδερφές του κ εγώ μόνη μου στο παράθυρο κοίταζα έξω. Πολλές σκέψεις. Πολλά σχέδια. Αύριο θα φύγω με την Ανι. Πρέπει να ακολουθησουμε τον δρομο μας και αυτος ξεκιναει από το δάσος των καταραμένων ψυχών. Ένα δάσος σύνορο του βασιλείου μας με αυτό του αρχοντα Αλπμερτ. Κανείς δεν πήγενε εκεί. Σκοτεινιά υπήρχε εκεί. Και ψυχές νεκρών καταραμένων να μην βρούν ησυχία απο την απληστία τους, την κακία τους. Πάμτα άκουγα αυτές τις ιστοριες. Πολλές φορές ρωταγα τον αδερφό μου ξανά και ξανά να μου πεί. Κάποτε χρόνια πολλά πρίν, όταν η προφητείες για την αρχόντισσα του φεγγαριού και την βασίλισσα των μάγων είχαν δωθεί, φτιάχτηκαν από ξωτικά με αστείρευτο ταλέντο κάποια αντικείμενα. Ένα σκήπτρο σφυριλαρημένο στην φωτιά και στην λάβα του ηφαιστείου του κόσμου εκεί, ένα ηφαίστειο απίστευτης δύναμης που ολοι λέγανε ότι ήταν σάν να είχε θέληση και όσες φορές ξέρναγε λάβα και φλόγες, όλοι έτρεμαν. Πολλές καταστροφές είχαν γίνει. Όμως σταμάτησε ξαφνικά μια μέρα όταν πήραν αυτό που χρειαζονταν απο αυτό τα ξωτικά για το σκήπτρο της κυρας της φωτιας και της Σελήνης. Λές κ το έκανε κ αυτό με θέληση. Και μετά σταμάτησε. Κανείς δεν το ξαναείδε να βγάζει λάβα ή κανέναν βρηχυθμό πιά. Μετά απο λίγο καιρό απο την σιωπή του ηφαιστείου, η ζωή εκεί κοντά στα χωραφια που υπήρχαν κοντά του, είχε αρχίσει παλι να έχει ζωή η περιοχή. Χωράφια και απέραντες πεδιάδες υπήρχαν εκεί που τις εκμεταλεύονταν ξωτικά και άνθρωποι απ'όλα τα βασίλεια. Αλλα όταν το ηφαίστειο άρχισε την ορμή του για αιώνες εγκαταλείφθηκαν και όταν τοτε σταμάτησε μια κ καλη, η περιοχή έγινε άγονη. Μόνο πέτρες και ηφαιστειογενή λάβα. Απομεινάρια είχαν μείνει μέχρι τώρα, εκατοντάδες αιώνες μετά. Και το ηφαίστειο περίμενε καρτερικά. Τον ερχομο εκείνης σε εκείνο. Εκείνη μπορούσε να δαμάσει τις φωτιές του για καλό. Τις φωτιές που θα άναβαν πάλι.
    Μετά το σκήπτρο φτιάχτηκε ένα μενταγιόν της Μαύρης Σελήνης. Κλεισμένο μέσα του υπήρχε η δύναμη της Σελήνης η δύναμη εκείνη που θα μπορούσε σε λάθος χέρια θα έφερνε μεγάλο κακό, σε χέρια κακά, γεμάτα μίσος κ κακία. Όμως στα χέρια εκείνης θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για αντίθετο σκοπο μόνο άν χρειαζόνταν. Εκείνη μόνο θα μπορούσε να είναι η φύλακάς του όπως και του σκήπτρου. Κ φυλάχτηκαν κρυφά μεσα στο δάσος εκείνο, σε ένα μέρος απάτητο σχεδόν κ κρυφό που μόνο τα ξωτικά που εφτιαξαν τα αντικείμενα το ήξεραν. Όμως εκείνο το βράδυ που τα έκρυβαν, κάποιοι παραφύλαγαν στο δάσος, γνωρίζοντας ότι απο κεί πέρναγαν έμποροι. Θα ήταν καλή ευκαιρία μια ληστεία. Όμως δεν είχαν τύχη εκείνο το χάραμα και καθώς περιπλανόνταν στο δάσος αντιλήφθηκαν κίνηση. Κρύφτηκαν και τα είδαν όλα.
    Απο απληστία τα αντικείμενα χάθηκαν απο την κρυψώνα για να κρυφτούν μετά απο καιρό όταν επέστρεψαν πάλι στα χερια των ξωτικων σε πιο ααφαλή σημειο, μέσα στο ηφαίστειο το σκήπτρο και το μενταγιόν μαζί με το δαχτυλίδι του νερού και της φωτιάς, στην πηγή ενός ποταμιού σε αποσταση δυο ημερών απο το βασίλειο της Άνι. Ήταν κάτι σάν σπηλιά που την είσοδο της δεν την ήξερε κανείς κ απο κει περναγε ο ποταμος που ερχονταν απο χιλιομετρα μακρυα. Κ ξεχάστηκαν και κανενας δεν ξαναμιλησε γι'αυτά. Μονο θρυλοι και μυθοι υπηρχαν πιά στα βιβλια γι'αυτα. Οι άνθρωποθ απο τους αποιους ειχαν περασει τα αντικειμενα το τελος ήταν ενα. Δεν ηξεραν οτι είχαν δεθει με καταρα αν ποτε πεφταν σε λαθος χερια αυτοι που θα τα είχαν θα τρελαίνονταν κ ενας δρομος υπηρχε. Ο θανατος. Ολοι τους κατεληγαν στο δασος εκεινο και οι ψυχες τους εμειναν εκει αναμεσα στους δυο κοσμους χωρις να βρισκουν αναπαυση. Και περιμεναν να ερθει εκεινη για να βρουν τον δρομο προς το φως, προς την γαληνξ με τον τροπο που εκεινη θα ζηταγε. Η καταρα ελεγε οτι εκεινη θα ζήταγε κατι απο εκείνους για να τους βοηθήσει, αν ειχε ανάγκη απο βοηθεια κ τους τη ζηταγε κ εκεινοι την πραγματοποιουσαν εκεινη θα τους ελευθερωνε αλλιως θα τους βοήθαγε ετσι χωρις να κανουν κατι για εκεινη. Εκεινη θα το εκρινε. Κ απο τοτε κανενας δεν ξαναπάτησε στο δασος αυτο.
    Όλα τα ήξερα. Οτι μυθος κ αν υπηρχε, οχι μονο για ολα αυτα αλλά για τα παντα. Απο μικρη διάβαζα, ρωταγα μάθαινα. Αλλα χωρις να ξερω τιποτα. Ωαπου αποψε εμαθα. Κ τωρα ειμαι ετοιμη να φυγω. Να ανακαλυψω τον πραγματικο εαυτο μου. Εμενα. Τις δυναμεις μου, ολα. Μεσα μου ειναι λες κ ξερω απο που θα πιασουμε με την Άνι. Οι δρόμοι μας ισως να ειναι μεχρι το τελος μαζι ή κ να χρειαστεί για λιγο να γινουν παράλληλοι, δεν ξερω, θα δείξει η πορεία. Οσο περνάει η ώρα γίνεται πιο έντονο μεσα μου οτι ειναι λες κ ξερω πως θα χρησιμοποιώ αυτες τις δυναμεις ή πως θα ελεγχω τα στοιχεια. Κ ας μην τα εχω διαβάσει. Μεσα μου θα τα βρω οπως κ η Ανι.
    "Μικρή μου" ειπε ο αδερφός μου κ με αγκάλιασε απο πίσω και με φίλησε. "Ελα παμε" ειπε κ με πήρε απο το χέρι πηγαίνοντας κοντά στους υπόλοιπους. Με την Άνι δεν προλάβαμε να μιλήσουμε ή να γνωριστούμε μέσα σε όλα αυτά. Έτσι κ αλλιως θα είχαμε όλο τον χρόνο μπροστά μας στις περιπέτειές μας που μας περίμεναν. Και τελικά μ'άρεσε όλο αυτο. Η περιπέτεια,,το άγνωστο, το το ταξίδι που θα καναμε. Τον προορισμο τον ξεραμε, εμεις είμασταν κ πάλι ο προορισμός αλλά διαφορετικές τοτε, με εμπειρίες, γνωσεις, θα εχουμε βρει όλα αυτα που ψαχνουμε τωρα. "Κόρη μου" ακουσα την μάνα μου κ με αγκάλιασε. "Κοριτσάκι μου...... ξανάπε κ με φίλησε. Αυριο λοιπόν. Παντα το ξέραμε ότι θα ερχόνταν αυτή η ώρα. Να φύγεις γιατι πρεπει. Δεν ξερω να σου πω τον δρομο η πως θα είναι, ίσως θα εχει δυσκολίες κ για τις δυο, ισως χρειαστει να πατήσετε σε αγκαθια γιατι ισως δεν θα υπαρχει άλλος δρομος, ισως να ματωσετε,,ισως πολλά. Ισως πονεσετε ή να νομιζετε σε στιγμές οτι δεν εχετε αρκετη δυναμη μεσα σας να πατε μεχρι τελους αυτον τον δρομο, αλλα ειμαι σιγουρη οτι θα φτασετε εκει που οδηγεί. Ακόμα κ αν χαθειται απο εμας για καιρο ακομα κ αν δεν σας δουμε για καιρο. Πηγενε...ακολουθησε την καρδια κ το ενστικτο σου θα σε οδηγησουν παντα σωστα. Απο οπου κα αν ξεκινησετε. Παντα θα ξερετε απο που να ξεκινησετε. Εχετε πολλα να ανακαλειψετε που προοριζονται μονο για εσας. Κ τωρα κατι αλλο" ειπε τελειωνοντας κ γυρισε προς τον Αλιαμαναρ. "Οι γονεις σας δεν ειναι νεκροί. Οχι πραγματικα τουλαχιστον." ειπε ο πατερας μου. Η Σαρα με την Ανι κ τον Αλιαμαναρ τον κοιταξαν. "Τι λετε;;;"ειπε η Ανι. "Ετσι ειναι Ανι, απαντησα. Το ειδα οταν ειμασταν στο προαυλιο κ εβαλα τα χερια μου στον Αλιαμαναρ. Η επιθεση ήταν απο σκιες Ανι που δημιουργηθηκαν με μαγεια. Κ η καταληψη δεν ειναι πραγματικη με στρατο. Σκιες ειναι κ πρεπει να διωχθουν. Ο μαγος πιστευει οτι εισται νεκροι, κ εχει ηδη ξεκινήσει για ενα καστρο που εχει κρυφο μακρια απο αδιάκριτα βλεμματα. Εχει αρκετο ταξιδι να κανει κ θα γυρισει σε δυο βδομαδες απο τωρα το βραδυ της πανσεληνου. Μεχρι τοτε πρεπει να εχουμε βρει τα αντικειμενα που φτιαχτηκαν για εμας, να γινει μια μικρη τελετη απο μερους μας της μυησης μας στις δυναμεις που εχει η καθεμια κ ας νομιζεις οτι εισαι αδυναμη, κ μετα η πρωτη μας μαχη στο βασιλειο σου. Η θα το επαναφέρουμε κ θα το παρουμε πίσω η θα πέσω μεχρι εσχάτων. Παντως αυτος θα φυγει απο εκει. Κ οι γονεις σου ειναι παγιδευμενοι σε εναν κοσμο που δεν ανηκουν. Πρεπει να τους φερω πισω γιατι αν μεινουν παραπανω απ'οτι πρεπει θα μεινουν για παντα εκει" ειπα.
    Πιο μετα πηρα την Ανι κ μειναμε μονες. Θα ξεκινουσαμε απο το δασος των καταραμενων ψυχων. Κατι μου ελεγε οτι πο εκει επρεπε να ξεκινησουμε. Ειχαμε πολλα να βρουμε εκει που μας περιμεναν
    I bring word from Lord Elrond of Livendell. An alliance one existed between Elves and Men. Long ago we fought and died together. We come to honor that allegiance.

  12. Τα 3 πιο κάτω μέλη του φόρουμ λένε ότι τους αρέσει η ανάρτηση του μέλους Haldir of Lorien.

    Anie linwelin (05-01-17),bella-sara (17-01-17),juniper (05-01-17)

  13. Παλιό Μέλος Το avatar του χρήστη Anie linwelin
    Εγγραφή
    18-03-2014
    Περιοχή
    σε ενα ξωτικοβασειλιο
    Μηνύματα
    853
    Μου αρέσει η ανάρτηση
    2.635
    Του άρεσαν 5.362 μηνύματα

    σε 4.250 αναρτήσεις

    Προεπιλογή

    Τα έχασα όταν μου είπαν ότι οι γονείς μου ήταν ζωντανοί και φυλακισμένοι στον άυλο κόσμο, σε έναν κόσμο όπου ψέμα και πραγματικότητα γίνονται ένα. Ήμουν τόσο συντετριμένη που δεν κατάλαβα ότι είχαμε φτάσει στο δωμάτιο της Μελιμεντίσιελ παρά μόνο όταν η νεαρή κοπέλα, που πρέπει να ήταν συνομηλική μου με ρώτησε με την υπέροχη γλυκιά φωνή της:
    -Είσαι καλά;
    -Ναι! Απλώς... απλώς μου ήρθε κάπως ξαφνικό όλα αυτά που συνέβησαν μέσα σε τόσες λίγες ώρες. Απάντησα ξαφνιασμένη και προσπαθώντας να αλλάξω κουβέντα ρώτησα ντροπαλά, "Μελεμεντίσιελ ποιές είναι οι αγαπημένες σου ασχολίες;", αφού σκέφτηκε λιγάκι μου απάντησε χαμογελώντας:
    -Μου αρέσει να βλέπω το φεγγάρι με τις ώρες και να μελετάω ότι έχει να κάνει με αυτό! Εσύ;
    -Εγώ... εγώ διαβάζω βιβλία μαγείας... Ξέρω ότι δεν είναι κάτι σπουδαίο αλλά εμένα μου αρέσει να κάθομαι και να φαντάζομαι ότι είμαι μάγισσα. Μια μάγισσα πολύ δυνατή και ισχυρή που με τις μαγικές μου δυνάμεις θα βοηθάω όσους έχουν ανάγκη... Όμως ξέρώ... αυτά που λέω είναι παιδιαρίσματα και δεν θα έπρεπε να τα σκέφτομαι.
    -Γιατί το λές αυτό; Με ρώτησε έκπληκτη η νεαρή πριγκίπισσα και συνέχισε, "Έγω το βρίσκω καταπληκτικό να θες να ασχοληθείς με μαγεία!". Μόλις άκουσα αυτά τα λόγια ντράπηκα τόσο πολύ που τα ροδαλά μαγουλά μου έγιναν κατακόκκινα από ντροπή και διστακτικά της απάντησα:
    -Ε να... Ο αδελφός μου λέει ότι... ότι δεν κάνω για μάγισσα διότι... διότι ακόμα και τα πιο απλά ξόρκια που μου έχει διδάξει εγώ δεν μπορώ να δημιουργίσω ούτε ένα λουλούδι. Ξαφνικά με έπιασαν τα κλάματα και τα έβαλα τότε με τον εαυτό μου γιατί σήμερα γινόμουν ενήλικη και η μητέρα, μου έλεγε πάντα ότι οι γυναίκες δεν κλένε ποτέ μπροστά σε άλλους. Αλλά εγώ δεν μπορούσα να αντισταθώ, ήταν σαν κάτι μέσα μου να προσπαθούσε να ελευθερωθεί......
    Three Rings For The Elven Kings



    Three Rings for the Elven-kings under the sky,
    Seven for the Dwarf-lords in their halls of stone,
    Nine for Mortal Men doomed to die,
    One for the Dark Lord on his dark throne
    In the Land of Mordor where the Shadows lie.
    One Ring to rule them all, One Ring to find them,
    One Ring to bring them all and in the darkness bind them
    In the Land of Mordor where the Shadows lie.

  14. Τα 3 πιο κάτω μέλη του φόρουμ λένε ότι τους αρέσει η ανάρτηση του μέλους Anie linwelin.

    bella-sara (17-01-17),Haldir of Lorien (07-01-17),juniper (07-01-17)

  15. Παλιό Μέλος Το avatar του χρήστη Anie linwelin
    Εγγραφή
    18-03-2014
    Περιοχή
    σε ενα ξωτικοβασειλιο
    Μηνύματα
    853
    Μου αρέσει η ανάρτηση
    2.635
    Του άρεσαν 5.362 μηνύματα

    σε 4.250 αναρτήσεις

    Προεπιλογή

    Τότε η Μελιμεντίσιελ με αγκάλιασε συμπονετικά και μου είπε:
    -Έλα τώρα, μην κλες. Είμαι σίγουρη ότι ο αδελφός σου σε πείραζε.
    -Ίσως να έχεις δίκιο! Αλλά αν... Απάντησα σκουπίζοντας τα κατακόκκινα, από το κλάμα μάτια μου αλλά πριν προλάβω να συνεχίσω την προτασή μου κάποιος χτύπησε την πόρτα. Τότε κατάλαβα ότι ήταν η διδιμή μου αδελφή, η Σάρα γιατί ο νεοφερμένος άρχισε να τραγουδάει το τραγούδι που μας είχε μάθει η μητέρα και είχε γίνει το συνθηματικό μας:
    -Μες τα μάτια σου
    βλέπω την αυγή
    και σκέφτομαι τον πόνο
    που προκάλεσα πριν πω

    Το σ'αγαπώ και πως
    για σένα θα ξεκίναγα
    ένα ταξίδι στην άκρη του κόσμου
    Για να πώ το σ'αγαπώ.
    Η Μελιμεντίσιελ τότε άνοιξε την πόρτα χαμογελόντας......
    Three Rings For The Elven Kings



    Three Rings for the Elven-kings under the sky,
    Seven for the Dwarf-lords in their halls of stone,
    Nine for Mortal Men doomed to die,
    One for the Dark Lord on his dark throne
    In the Land of Mordor where the Shadows lie.
    One Ring to rule them all, One Ring to find them,
    One Ring to bring them all and in the darkness bind them
    In the Land of Mordor where the Shadows lie.

  16. Τα 3 πιο κάτω μέλη του φόρουμ λένε ότι τους αρέσει η ανάρτηση του μέλους Anie linwelin.

    bella-sara (17-01-17),Haldir of Lorien (10-01-17),juniper (12-01-17)

  17. Παλιό Μέλος Το avatar του χρήστη Haldir of Lorien
    Εγγραφή
    17-01-2016
    Περιοχή
    Lothlorien με τους τοξοτες μου κ τους 2 brothers μου κ παρεα με Λεγκολας
    Μηνύματα
    744
    Μου αρέσει η ανάρτηση
    562
    Του άρεσαν 1.603 μηνύματα

    σε 918 αναρτήσεις

    Προεπιλογή

    Η Μελιμελντίσιελ βγήκε από το δωμάτιο της και άφησε τις δυό αδερφές μόνες. Κατάλαβε ότι θα θέλανε να μείνουν λίγο μόνες. Αύριο θα έφευγε με την Άνι, θα θέλανε να μιλήσουνε. Ο Μεγκίλντουρ με τους γονείς της ήταν στο γραφείο των γονιών της με τον Αλιαμανάρ. Βγαίνοντας στον διάδρομο ένιωσε την ανάγκη να κάνει μια βόλτα μόνη της, και άρχισε να περπατάει στον άδειο διάδρομο που μόνο τα βήματά της ακούγονταν για να βγεί σε ένα πλάτωμα μιάς πολεμίστρας που χρησιμοποιούνταν σάν μπαλκόνι.
    Καθώς προχώραγε για μια στιγμή νόμισε ότι άκουσε κι άλλα βήματα πίσω της. Σταμάτησε απότομα και γύρισε να δεί πίσω της. Ήταν σΐγουρη ότι ήταν ο Μεσίλντουρ ο αδερφός της, αλλά δεν είδε κανέναν. Σκέφτηκε ότι θα το φαντάστηκε γιατί ήταν επηρρεασμένη απο όλα αυτά, απο τις δοξασίες για την Σελήνη, για τον κόσμο των νεκρών, για όλα. Και ήταν και η μέρα περίεργη. Και άρχισε να ξαναπερπατάει. Όσο προχωραγε όμως ένιωθε κάπως διαφορετικά. Σάν να είχε αλλάξει ο αέρας γύρω της, σαν να βάρυνε ξαφνικά ή κατι τέτοιο. Ένιωθε ότι υπήρχαν κι άλλο μαζί της που την ακολουθούσαν κατα πόδας και άς μήν τους έβλεπε εκείνη την ώρα. Το ήξερε ότι ήταν εκεί. Δεν σταμάτησε και συνέχισε να περπατάει. Η ανάσα της γινόταν πιό έντονη. Δεν φοβήθηκε, ήταν ήρεμη. "Κάποιος έχει έρθει από τον κόσμο των νεκρών, σκέφτηκε καθώς ανέβαινε την σκάλα." Ήταν σίγουρη γι'αυτό. Και κάτι ήθελε από αυτήν, σίγουρα την βοήθειά της. Όλα ηρέμησαν ξαφνικά αλλά αυτός ο αέρας ήταν ακόμη περίεργος και όσο ανέβαινε την σκάλα για το πλατωμα ένιωθε τα ίδια συναισθήματα. Αποφάαισε να παραμείνει ήρεμη μήπως και αυτός που βρισκόταν εκεί, αποφάσιζε να κάνει την εμφάνισή του. Αλλιώς δεν μπορούσε να τον βοηθήσει και άς μην ήξερε εκείνη την ώρα πώς θα το έκανε. Άνοιξε την πόρτα και βγήκε έξω πέρνωντας μια βαθιά ανάσα. Στάθηκε για λίγο και κοίταξε γενικά στον ορίζοντα και γύρισε απότομα πίσω της. Δυό πυρσοί δεξιά κι αριστερά της πόρτας φώτιζνπαν το μέρος. "Το ξέρω ότι είσαι εδώ. Το νιώθω. Εμφανίσου αλλιώς φύγε. Δεν έχει νόημα να με ακολουθείς χωρίς να εμφανίζεσαι" είπε η Μελιμελντίσιελ. Το μάτι της πήρε δυο σκιές στην αριστερή πλευρά του τοίχου λές και ήταν κρυμμένες στα σκοτάδια. Λές και προχωρούσαν στον αέρα της φάνηκαν καθώς την πλησίαζαν. Δυό σκιές που δεν ήταν σκιές, έτσι ίσως να τους έβλεπαν άλλοι, που ούτε έτσι δεν θα τους έβλεπαν. Οι σκιές έγιναν φιγούρες ανθρώπων καθώς πλησίασαν την Μελιμελντίσιελ, ή τουλάχιστον άνθρωποι ήταν πρίν την επίθεση του μάγου στο βασίλειό τους. Ο άρχοντας Αλμπερτ και η αρχόντισσα Λύδα. Σάν φαντάσματα ήταν, ζωντανοί νεκροί. "Είναι αλήθεια λοιπόν, η κυρά και αρχόντισσα του φεγγαριού, φύλακας της σκοτεινής Σελήνης και των δυνάμεων και μυστικών της, του κόσμου των ψυχών, αυτή που θα εξουσιάζει φωτιά και νερό. Βοήθησέ μας. Μόνο εσύ μπορείς να μας βγάλεις απο απο κει που μας εριξαν, ανάμεσα σε δυό κόσμους. Το ξέρω ότι θα το καταφέρεις. Θέλαμε να έρθουμε επαφή με τα παιδιά μας αλλά δεν μπορούν να μας αντιληφθούν" είπε η Λύδα. "Μπορούν. Απο την στιγμή που εγώ είμαι αυτή που ειπώθηκε, από την στιγμή που μπορώ να έχω επαφή με τον κόσμομτων ψυχών, εγώ είμαι το μέσον και το διάμεσο για να έρθει σε επαφή κάποιος απο τον κόσμο εκεί με τον κόσμο των ζώντων. Ακόμα και άν είναι εγκλωβισμένος ανάμεσα στους δυό κόσμους. Ελάτε" είπε η Μελιμελντίσιελ και ξεκίνησαν για το δωμάτιό της που βρίσκονταν η Άνι με την Σάρα. Έξω από το δωμάτιο συναντήθηκε με τον Αλιαμανάρ και τους γονείς της κ τον αδερφό της. "Κόρη μου σε ψάχναμε" είπε ο πατέρας της. Η Μελιμελντίσιελ γύρισε την ματιά της μόνο στην Λύδα και τον Άλμπερτ και ξαναγύρισε στους υπόλοιπους. "Σας θέλουν κι εσάς" είπε μόνο. "Ποιοί;;;" ρώτησε ο Αλιαμανάρ. "Οι γονείς σου". Όλοι την κοίταξαν ίσως περίεργα όταν μπήκαν στο δωμάτιο και τους μίλησε. "Οι γονείς μου είναι νεκροί" απάντησε πάλι ο Αλιαμανάρ. "Δεν είμαστε νεκροί....άκουσέ την" είπε ο Αμπερτ αλλά δεν γινόταν να τον ακούσει. "Δεν μπορούν να σας ακούσουν έτσι" είπε η Μελιμελντίσιελ και άπλωσε το χέρι της στον Αλιαμανάρ λέγοντας να πιάσει το χέρι της. Εκείνος απρόθυμα στην αρχή το έκανε κι εκείνη το έσφιξε απότομα πέρνωντας μια ανάσα και κλείνοντας τα ματια της για δεδευτερόλεπτα. Ήταν λές και όλοι να μπήκαν σε άλλη διάσταση ή να δημιουργήθηκε μπροστά τους άλλη διάσταση, δεν μπορούσαν να καταλάβουν ή να το προσδιορίσουν. Η ημισέληνος στο κούτελό της που ήδη απο την συνάντηση με την Άνι είχε γίνει πιό έντονο το σημάδι, πήρε ένα ελαφρύ ασημί χρώμα που φώτιζε. Γύρισε την ματιά της στον Αλμπερτ και την Λύδα. "Μπορούν να σας δούν και να σας ακούσουν τώρα." είπε.
    I bring word from Lord Elrond of Livendell. An alliance one existed between Elves and Men. Long ago we fought and died together. We come to honor that allegiance.

  18. Τα 3 πιο κάτω μέλη του φόρουμ λένε ότι τους αρέσει η ανάρτηση του μέλους Haldir of Lorien.

    Anie linwelin (12-01-17),bella-sara (17-01-17),juniper (12-01-17)

  19. Παλιό Μέλος Το avatar του χρήστη Anie linwelin
    Εγγραφή
    18-03-2014
    Περιοχή
    σε ενα ξωτικοβασειλιο
    Μηνύματα
    853
    Μου αρέσει η ανάρτηση
    2.635
    Του άρεσαν 5.362 μηνύματα

    σε 4.250 αναρτήσεις

    Προεπιλογή

    Μόλις είδα τον μπαμπά να με κοιτάζει με τα όμορφα πράσινα μάτια του, τα μακριά λευκά μαλλιά του να ανεμίζουν από έναν αόρατο αέρα και τη μαμά με τα λιλά μάτια να με κοιτάζουν γλυκά κόντεψα να λιποθυμίσω.
    -Μαμά; Μπαμπά; Είστε στα αλήθεια εσείς; Είπα με τρεμάμενη φωνή και μην μπορώντας να συνεχίσω η αδελφή μου συνέχισε:
    -Που είστε; Είστε καλά;
    -Ναι είμαστε καλά αλλά χρειαζόμαστε την βοήθεια όλων σας. Ακούστε με πρέπει να βρείτε τέσσερα μαγικά αντικείμενα τα οποία βρίσκονται στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.
    Three Rings For The Elven Kings



    Three Rings for the Elven-kings under the sky,
    Seven for the Dwarf-lords in their halls of stone,
    Nine for Mortal Men doomed to die,
    One for the Dark Lord on his dark throne
    In the Land of Mordor where the Shadows lie.
    One Ring to rule them all, One Ring to find them,
    One Ring to bring them all and in the darkness bind them
    In the Land of Mordor where the Shadows lie.

  20. Τα 2 πιο κάτω μέλη του φόρουμ λένε ότι τους αρέσει η ανάρτηση του μέλους Anie linwelin.

    Haldir of Lorien (22-01-17),juniper (22-01-17)

Πληροφορίες για το θέμα

Users Browsing this Thread

Υπάρχουν αυτή τη στιγμή 1 χρήστες.(0 μέλη και 1 επισκέπτες)

Δικαιώματα - Επιλογές

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •  
  • BB code is σε λειτουργία
  • Τα Smilies είναι σε λειτουργία
  • Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
  • [VIDEO] ο κωδικός είναι σε λειτουργία
  • Ο κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας