Οι μύθοι των στοιχειών στην Ελλάδα!


Εμφάνιση αποτελεσμάτων σε εξέλιξη 1 έως 8 από 8

Θέμα: Οι μύθοι των στοιχειών στην Ελλάδα!

  1. Παλιό Μέλος Το avatar του χρήστη melita
    Εγγραφή
    06-05-2009
    Περιοχή
    πάνω σε ενα σύννεφο...
    Μηνύματα
    865
    Μου αρέσει η ανάρτηση
    0
    Του άρεσαν 152 μηνύματα

    σε 118 αναρτήσεις

    Προεπιλογή Οι μύθοι των στοιχειών στην Ελλάδα!






    Το στοιχειό στη λίμνη της Περιστερας




    Την παρακάτω παράδοση τη διηγήθηκε το 1898 ένας τσέλιγκας από το χωριό Περιβόλια της επαρχίας των Γρεβενών και τη δημοσίευσε το 1904 ο Ν. Πολίτης στο βιβλίο του «Παραδόσεις».

    Τα περιστατικά που αφηγείται ο τσέλιγκας, τα θεωρεί ότι συνέβησαν πενήντα περίπου χρόνια πριν, δηλαδή γύρω στα 1850. Η εποχή εκείνη κρατούσε ολοζώντανες τις παλαιικές δοξασίες, ήταν να πούμε μια εποχή «ηρωική», επειδή τότε άνθρωποι και προσωποποιημένες υπερφυσικές δυνάμεις έκαναν άφοβα συναναστροφή μεταξύ τους, όπως περίπου έσμιγαν και συνομιλούσαν θεοί και θνητοί στα χρόνια του Ομήρου. Το κείμενο του θρύλου για τη λίμνη της Περιστέρας έχει ως εξής:
    «Η Περιστέρα το βουνό είναι ψηλό και ανηφορικό, και στην πιο ψηλότερη κορφή του είναι μια λίμνη, μικρή και άπατη. Έως τριακόσια μέτρα θα είναι απάνω κάτω, μα νερό έχει πολύ. ¶λλη μια λίμνη είναι στο Ξεροβούνι. Εκεί όλα τα ζωντανά -πίνουν νερό, μόνο τα μεγάλα ζώα και τα γίδια δεν -πλησιάζουν να πιουν, γιατί αυτά το καταλαβαίνουν ότι οι λίμνες είναι στοιχειωμένες. Και πραγματικά σε κάθε μιαν απΆ αυτές ήταν από ένας στοιχειωμένος.
    Μια φορά, πάνε τώρα καμιά πενηνταριά χρόνια, όχι περισσότερα, βγήκαν οι στοιχειωμένοι να παλέψουν. Συμφωνήσανε, ό,τι θα στέλνει ο ένας στον άλλον, εκείνος να το δέχεται. Το στοιχειό του Ξεροβουνιού έριχνε στο άλλο μπάλες από χιόνι, και αυτό τις κατάπινε. Της Περιστέρας όμως το στοιχειό του έριχνε μπάλες καμωμένες από ξύγκι αρνιών, από τις μπόλιες όπως τις λέμε εμείς, και είχε βαλμένο μέσα μπόλικο αλάτι. Τις μπάλες αυτές τις είχε πάρει από έναν τσοπάνη. Πήγε και τον ανάγκασε να βγάλει τις μπόλιες από τα πρόβατά του, άνοιγε το στοιχειό κάθε πρόβατο, του έβγαζε τη μπόλια το ξύγκι, ύστερα το έραβε -πάλι, και το αρνί δεν πάθαινε τίποτα. ¶μα του έριξε πολλές μπόλιες, το στοιχειό από το Ξεροβούνι που τις κατάπινε, δεν μπόρεσε να βαστάξει και έσκασε.
    Τότες έτρεξε αμέσως της Περιστέρας το στοιχειό, του άνοιξε τα στήθια, του πήρε την καρδιά και την πέρασε στη σούβλα. Έβαλε και τον τσοπάνη, που στεκόταν εκεί κοντά και έβλεπε, να γυρίζει τη σούβλα για να την ψήσει. Εκείνος όμως δεν μπορούσε, όχι μόνο γιατί η καρδιά ήταν μεγάλη και βαριά, αλλά πιο πολύ γιατί βάραινε επειδή ήτανε στοιχειωμένη. Τον διάταξε λοιπόν το στοιχειό τον τσοπάνη, να αλείψει το δάχτυλό του τρεις φορές στην καρδιά, και να το γλείψει. Πρώτη φορά που το έγλειψε, αισθάνθηκε να μεγαλώνει το σώμα του. Δεύτερη και τρίτη φορά, θέριεψε.

    Επήγε τότε και αυτός στη λίμνη και έμεινε μέσα, γιατί στοίχειωσε.
    Ο τσοπάνης εκείνος από τότε χάθηκε, δεν ήξεραν τι έγινε. Μόνο σε έναν φίλο του παρουσιαζόταν που τον είχε κάμει βλάμη στο Βαγγέλιο. Αυτός ήταν γαλατάς, ήταν δηλαδή μπάτζιος καθώς λέμε εμείς. Μόνο σΆ αυτόν επαρουσιάστει, και του είπε να του φέρνει κάθε τόσο την κορφή, δηλαδή το απάνω μέρος από το γάλα που θα το κάνουν βούτυρο. Και του είπε ότι, αν θέλει καμιά φορά να τον ιδεί, να έρχεται στη λίμνη, να ανεβαίνει σ έναν άσπρο βράχο, να παίζει τη φλογέρα, τη τζαμάρα όπως την λέμε, και αυτός θα παρουσιάζεται. Μόνο τον όρκισε να μην πεί τίποτα σε κανέναν. Έτσι συνέβη πολλές φορές, ερχόταν ο φίλος και έπαιζε, και παρουσιαζόταν ο στοιχειωμένος.
    Μετά από καιρό όμως η μητέρα του τσοπάνη, που είχε πάντα την ελπίδα πώς δεν χάθηκε ό γιος της, κάτι εννόησε.

    Τον εφορτώθη λοιπόν: «Εσύ ξέρεις που είναι ο Γιάννης μου». Γιάννη τον έλεγαν το στοιχειωμένο. Από δω λοιπόν τον είχε, από κει τον είχε, με τα παρακάλια, με τα δάκρυα, τη λυπήθηκε εκείνος και της λέει: «¶ιντε, πάμε να τον δείς το Γιάννη».

    Την παίρνει λοιπόν και την πάει στην πέτρα που είχαν το σύνθημα, και την έκρυψε από πίσω του. Μόλις άρχισε να παίζει τη τζαμάρα, πετάχτηκε όξω όοστοιχειωμένος. Και καθώς τον είδε η γριά, χύνεται απάνω του να τον αγκαλιάσει και του φωνάζει: «Παιδάκι μου!» και δεν ηξέρω τι. Ταράχτηκε ό στοιχειωμένος, γυρίζει σε εκείνο εκεί τον βλάμη του και του λέει: «Μπάτζιος ήσουνα, μπάτζιος να μείνεις. Να δουλεύεις μέρα και νύχτα, και προκοπή να μην κάμεις !». Και αμέσως χάθηκε από μπροστά τους.
    Ύστερα από λίγον καιρό γινόταν πανηγύρι σε ένα γειτονικό χωριό, μακριά πάνω κάτω δυο ώρες από τη λίμνη. Εκεί που είχαν στήσει το χορό, παρουσιάζεται άξαφνα ό στοιχειωμένος και αρπάζει την καλύτερη κόρη του χωριού, που την ήξερε από καιρό, προτού να στοιχειώσει. Την πήρε, την πήγε μέσα στη λίμνη, τη στοίχειωσε κιΆ εκείνη. Οι χωριανοί τα έχασαν, έμειναν σαν μαρμαρωμένοι. Η νέα όμως είχε δυο αδέρφια παλικάρια, ατρόμητα και αντρειωμένα. Δε χάνουν λοιπόν εκείνα καιρό, παίρνουν στο κοντό το στοιχειό. Όταν όμως έφτασαν στη λίμνη, εκείνος πήδηξε μέσα με την κόρη και τούς σκέπασαν τα νερά. Τα παιδιά αποφάσισαν τότε να σκάψουν τη ράχη και ν ανοίξουν ρέμα για να χύσουν το νερό, να στύψη η λίμνη. ¶νοιξαν λοιπόν ρέμα, ως κανα δυο μπόγια βαθύ, και άρχισε το νερό να τρέχει. Εκεί όμως εσείστηκε η γης και έπεσε ένας βράχος θεόρατος, να, σαν αυτή την κάμαρα εδώ, και έφραξε το ρέμα. Και φαίνονται ως τα τώρα και το ρέμα και ο βράχος. Απελπίστηκαν τότε τΆ αδέρφια της κιΆ έφυγαν.
    Πάνε τώρα κάμποσα χρόνια, θα ήταν στα 1876, που ένας γέρος, Καζάκο τον έλεγαν, μα το βαφτιστικό του όνομα δεν το θυμούμαι, που μου διηγήθηκε πώς λίγο πρωτύτερα, στα 73, πήγε ένα πρωί στη λίμνη, προτού να πάνε τα κοπάδια. και ότι είδε, λέει, τη γυναίκα του στοιχειωμένου που καθόταν απόξω από τη λίμνη και χτενίζονταν. Και άμα τον είδε εκείνη, χώθηκε αμέσως στη λίμνη, χωρίς να προφτάσει να πάρει τα πράγματά της. Πλησίασε τότες ο γέρος και βρήκε το χτένι της, τον καθρέφτη και μια τουλούφα μαλλιά, πολύ όμορφα και χρυσά. Τα μάζεψε ο γέρος και τα πήρε. Το βράδυ όμως πήγε ο στοιχειωμένος στο γρέκι, που κοιμόταν αυτός με τα πρόβατα, του έδωκε ένα ξύλο καλό και του λέει: «Να πας πίσω τα πράματα εκεί που τα πήρες». Και τα πήγε ήθελε, δεν ήθελε».









    πηγη: 1gym-triandr.thess.sch.gr


    Αξίζει να υπάρχεις για ένα όνειρο και ας είναι η φωτιά του να σε κάψει...

  2. Τα 2 πιο κάτω μέλη του φόρουμ λένε ότι τους αρέσει η ανάρτηση του μέλους melita.

    drosoula (10-10-14),juniper (10-09-14)

  3. Παλιό Μέλος Το avatar του χρήστη drosoula
    Εγγραφή
    28-11-2012
    Περιοχή
    Σε έναν μυστικό κήπο
    Μηνύματα
    629
    Μου αρέσει η ανάρτηση
    1.376
    Του άρεσαν 1.393 μηνύματα

    σε 784 αναρτήσεις

    Προεπιλογή

    Πολύ ωραίο melita!

  4. Το πιο κάτω μέλος του φόρουμ λέει ότι του αρέσει η ανάρτηση του μέλους drosoula

    juniper (10-09-14)

  5. Παλιό Μέλος Το avatar του χρήστη drosoula
    Εγγραφή
    28-11-2012
    Περιοχή
    Σε έναν μυστικό κήπο
    Μηνύματα
    629
    Μου αρέσει η ανάρτηση
    1.376
    Του άρεσαν 1.393 μηνύματα

    σε 784 αναρτήσεις

    Προεπιλογή



    Στοιχειωμένη Ελλάδα



    Στους ξέφρενους ρυθμούς της καθημερινότητάς μας, εντυπωσιασμένοι από τα αλματώδη βήματα της τεχνολογίας μας λησμονήσαμε μια άλλη όψη της Ελλάδας. Τη Στοιχειωμένη Ελλάδα. Μια χώρα που αφθονεί σε παράξενες και ανεξήγητες ιστορίες,σε αφηγήσεις που σε οδηγούν σε μαγευτικά τοπία, φυσικά άβατα, μονοπάτια που οδηγούν στο «πουθενά». Ιστορίες ντυμένες με ξωτικές μελωδίες, περίεργες κραυγές, καλπασμούς του υπερφυσικού που σηματοδοτούν την ύπαρξή του αφήνοντας τα δικά του σημάδια. Μάγισσες και νεράιδες, περίεργα και αλλόκοτα όντα, δαιμόνια ή στοιχειά, νυκτόβια πλάσματα. Πτυχές μιας κρυφής από τα φώτα των πόλεων Ελλάδας, μιας καταπατημένης Ελλάδας από τη ρουτίνα των μεγαλοπόλεων. Και το ταξίδι αρχίζει...


    Στα παλαιότερα χρόνια, τα χωριά και οι κωμοπόλεις της Ελλάδας, είχαν το καθένα να αφηγηθούν κάτι ξεχωριστό κάτι παράξενο. Οι άνθρωποι πιο απλοί και «προσγειωμένοι» έβλεπαν με τα μάτια της ψυχής τους, έβλεπαν καθαρά. Αν και τεχνολογικά αναπτυχθήκαμε ωστόσο οι παραδόσεις και οι ιστορίες παρέμειναν καθάριες σαν τους ανθρώπους που τις διηγήθηκαν...


    Το σκοτάδι στην Ελλάδα θεωρούνταν απόμακρο ο,τι και σήμερα αλλά με πιο πρωτογονικό χαρακτήρα! Ο λιγοστός φωτισμός τα βράδια και οι ολιγοπερπατούντες τη νύχτα σχημάτιζαν μια αιθέρια αντίληψη περί της νυχτός! Στη Στερεά Ελλάδα οι μεγαλύτεροι φώναζαν στα παιδιά το βράδυ :«κοιμήσου γιατί θα σε φάει η μαμμότα»-μαμμότα δηλαδή μαμ-μότα, μήπως μόρα;-μαμ έλεγε από μικρό το παιδί!

    Οι παλαιότεροι είχαν συνυφασμένη τη ζωή τους με τέτοια όντα. Το βράδυ τύχαινε να κάνουν διάφορες αγροτικές δουλειές, όπως πότισμα του χωραφιού, και δεν ήταν λίγες οι συναντήσεις τους με εξωδιαστασιακά όντα. Όλοι είχαν ακούσει σε χωράφια και δάση-χωρίς να υπάρχουν δρόμοι χαραγμένοι- ποδοβολητά «ωσάν να περνά ιππικό ολόκληρο παιδί μου»!

    Τι ήταν τελικά αυτό το ποδοβολητό;


    Πολλοί οδοιπόροι των παλαιότερων χρόνων μας διηγούνται πολλές και ενδιαφέρουσες ιστορίες! Στην Αθήνα ενώ πολλοί έβγαιναν από την πόλη για τα αγροκτήματά τους στο γυρισμό το βράδυ, έβλεπαν από πίσω τους «ένα σωρό καλλικαντζαραίους να μου φωνάζουν και να παίζουν με το γάιδαρο»β€¦ «εκαθόμουν στο πλατάνι και επτά γυναίκες κατάξανθες και γυμνές χόρευαν δίπλα από το κοπάδι μου»β€¦

    Έπειτα είχαμε συχνά την εμφάνιση του λεγόμενου «συνοδοιπόρου»,πολλοί το παρομοιάζουν με ξωτικό και άλλοι το αποδίδουν σε πανουργία του διαβόλου.Πολλοί ταξιδιώτες είχαν παρατηρήσει στο δρόμο τους ένα παράξενο φως μπροστά τους σε κοντινή απόσταση που αργότερα ερχόταν και τους «καβάλαγε»-μώρα πιθανόν, οι ιρλανδέζικες παραδόσεις το αποδίδουν στη γριά που ίππευε την Πούκα, το άλογο των πνευμάτων- εμποδίζοντάς τους και πνίγοντας τους ώστε να αργοανασαίνουν, ευτυχώς χωρίς κατάληξη! Σε πολλές περιοχές πάλι το συναντούσαν σαν άνθρωπο καταμεσής του δρόμου που ρωτούσε νέα για το χωριό ή προθυμοποιούταν να συνοδεύσει τον οδοιπόρο, ο οποίος είχε καταλάβει ότι πρόκειται για ξωθιό και έλεγε την προσευχή του με συνέπεια να εξαφανιζόταν η παρουσία αυτή από μπροστά του.

    Υπάρχουν πολλοί επίσης σε χωριά της Αχαΐας και της στερεάς Ελλάδας που αναφέρουν πως είδαν παρουσίες παράξενων ειδών πουλιών πάνω σε δέντρα, μεγάλα σε μέγεθος και κρυμμένα σε σημείο που να απορείς πως ένα τέτοιο πουλί χώρεσε εκεί μέσα!

    Τα νησιά επίσης αφθονούσαν από τέτοιες παραδόσεις! Στη Σίκινο, Σάμο όλοι γνωρίζουν για τις «ανεράιδες», πολύ όμορφες γυναίκες που διασκέδαζαν κοντά σε πηγές, αρπάζοντας για το γλέντι τους τραγουδιστάδες και βιολιτζήδες, αλλά και παλικάρια που κοιμόντουσαν μαζί τους,και έπειτα τρελαίνονταν και δεν μπορούσαν να αγαπήσουν καμιά γυναίκα «γιατί είχαν φιλήσει την έμορφη ξωθιά».


    Οι νεράιδες ή αλούστινες ή γιαλούδες σύχναζαν επίσης σε πηγάδια που συχνά τις νυχτιές χτενίζονταν και παραμόνευαν τον απερίσκεπτο διαβάτη για να τον πλανέψουν.Στα νησιά επίσης και κυρίως στην Κρήτη είχε αναπτυχθεί η πεποίθηση πως «αν ανταμώσεις με του λόγου τους μπήξε στη γη μαυρομάνικο μαχαίρ και θα τις αποδιώξεις».


    Στη Σάμο στο χωριό Λέκα βρίσκονται σε κάποιο σημείο πλατάνια,τα οποία απαγορεύεται να τα κόψεις καθώς προφυλάσσονται από δαιμόνια.

    Σε πολλές περιοχές μάλιστα πίστευαν πως αν συναντούσες κάποιο αερικό δεν έπρεπε να μιλήσεις γιατί αλλιώς θα σου έπαιρνε τη λαλιά,αυτό πραγματικά είναι αξιοπερίεργο διότι είναι πολύ λίγες τέτοιες αναφορές και μπορούν να εξηγηθούν ιατρικά.Τέλος οι ανεράιδες,ξωτικά,ξωθιά και αερικά αποτελούσαν μέρος της καθημερινής ζωής πολλών χωριών και πόλεων,ώστε να ονομάζονται και κάποια χωριά με το πρόθεμα νεράιδα…


    Ένα σωρό πλάσματα θα βρούμε να κατακλύζουν την ελληνική παράδοση και με τις ιστορίες τους να «στοιχειώνουν» τις σκέψεις αυτών που τις διηγούνται και αυτών που τις ακούνε. Δράκοι που φυλάνε τα νερά ποταμών και στοιχειά που προστατεύουν δέντρα, ώστε κάθε επίδοξος ενοχλητικός να εξολοθρεύεται πριν βεβηλώσει την ιερότητα των δέντρων και του νερού.

    Ένα τέτοιο δράκο σκότωσε και ο ¶γιος Γεώργιος στη χριστιανική παράδοση σε μία από τις πολλές πτυχές αυτής της ιστορίας.

    Σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας πιστεύεται πως το νερό κοιμάται μια ώρα τη νύχτα, και αν κάποιος επιδιώξει να πιει θα πρέπει με το χέρι του να ταρακουνήσει λίγο τα νερά ώστε να «ξυπνήσει» το νερό και να πιεί, αλλιώς αν το τρομάξει κινδυνεύει είτε να χτυπηθεί από το στοιχειό του νερού είτε να δηλητηριαστεί.


    Θα ακούσουμε έπειτα τις αφηγήσεις στη Στερεά Ελλάδα και την επαρχιώτικη κυρίως Μακεδονία για τα λεγόμενα χαμοδράκια ή σμερδάκι ή χαμόδρακα. Δαιμόνια που ήταν άκρως επιθετικά στις ορεινές περιοχές λόγω του ότι επιτίθονταν σε κοπάδια βοσκών και είτε τα αφάνιζαν είτε απλώς τα έπνιγαν. Επικρατεί και η αντίληψη πως πρόκειται και για δαιμόνια που «καβαλούσαν» κάποιον άνθρωπο ώστε να τον αποτρελαίνουν και να τον δαιμονίζουν. Είχαν τη μορφή κριαριού-τράγου και νύχια που τους έδιναν την ικανότητα να πνίγουν το επίδοξο θύμα τους.Αυτή τους η εμφάνιση μας παραπέμπει στο κατάλευκο τράγο που τριγυρνούσε ελεύθερος και ομορφότερο του δεν υπήρχε. Όποτε το συναντούσαν κυρίως τη νύχτα προσπαθούσαν να το αρπάξουν και να το βάλουν στο κοπάδι τους, μάταια όμως για τους επίδοξους το τρίχωμά του ήταν μαγεμένο και κολλούσες κυριολεκτικά επάνω του, έτσι σε έσερνε μέχρι να σε ρίξει σε κάποιο γκρεμό ή φαράγγι.


    Το φαράγγι που στη χώρα μας το βρίσκουμε συνυφασμένο με την παρουσία καλλικάντζαρων, δαιμονικών όντων και κυρίως του διαβόλου. Πιστεύεται ακόμα και σήμερα σε πολλά χωριά της Ελλάδας πως αν τύχει νύχτα και περάσεις από φαράγγι θα ακούσεις καλικάντζαρους που θα σε φωνάζουν και μπορεί ακόμα και να σε στοιχειώσουν ολόκληρο. Ενώ αν περάσεις από φαράγγι που πριν είχαν διαβεί διαβόλοι τότε και εσύ θα γίνεις ένα μέρος της μαύρης μαγείας τους. Στα χωριά μπορούμε να βρούμε ανεξάντλητες πηγές τέτοιων ιστοριών που θα μας καθηλώσουν,καθώς τα πάντα (μύλος,σπίτια,πηγές,μονοπάτια) είχαν τη δική τους μικρή και τρομακτική ιστορία.

    Λίγες δεν είναι επίσης και οι αναφορές για μάγισσες,που κατά καιρούς είχαν διάφορους ρόλους, πότε χαρτορίχτρας και πότε κατασκευάστριες μαγικών φίλτρων, άλλες πάλι ήταν και επικίνδυνες για τους ανθρώπους. Στη Φλώρινα ακόμα οι παλαιότεροι θα θυμούνται για μια τέτοια γυναίκα που συνήθως καθόταν πάνω σε μια βρύση-πηγή και έκανε μάγια στους περαστικούς.
    Η Ελλάδα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μία ανεξάντλητη πηγή μυστηρίου και σίγουρα να συνεπάρει πολλούς εξερευνητές της μέσα σε πέπλα ονειρικά ταξιδεμένα σε χρόνους παράλληλους σε εμάς αλλά καλά κρυμμένους σε πονηρά μάτια.

    Μυστηριώδεις μορφές τριγυρνούν κάτω από τα μάτια μας και πίσω από την πλάτη μας,μα όταν πραγματικά «δούμε» τίποτα πια δεν θα μας φαίνεται μυστήριο.Τέτοιες μορφές θα συναντήσουμε σε πολλά μέρη μας, τον αράπη που τριγυρνά τις νύχτες και βόσκει τα τάλιρα του προκαλώντας ένα θόρυβο που προσελκύει κάθε περίεργο άτομο.Τη γουρούνα με τα γουρουνάκια της που τις νυχτιές τριγυρνά στις εξοχές, αλλά δεν ανήκει στα χοιρινά κανενός αγρότη. Για τα στοιχειά που «ορίστηκαν» (από ποιόν αλήθεια να φυλάττουν ολόκληρα χωριά. Όπως η Καστανιά και το Νεχώρι της Φθιώτιδας που συχνά πολεμούσαν(τα στοιχειά) για την κυριαρχία μιας κορφής της Οίτης, αλλά κυρίως για την προστασία του χωριού. Για στοιχειά που απλά βρίσκονταν στα χωριά, και η απόδειξη οι τρομεροί ήχοι που ακούγονταν στα χωριά τα βράδια αλλά και τα μεσημέρια, πολλές φορές χωρίς λόγο, υπήρχαν όμως στιγμές που έσκουζαν νυχτιές ολόκληρες επειδή πέθανε κάποιο σημαντικό και καλοκάγαθο άτομο στο χωριό, θρηνώντας έτσι το νεκρό και την απώλεια.


    Και επειδή το μυστήριο δε γνωρίζει διαχωρισμούς,ενώ τα στοιχειά των χωριών είχαν συνήθως τη μορφή βοδιών, τράγων και κατσικιών,έχουμε και στην βόρεια Πελοπόννησο αναφορά για στοιχειωμένα μελίσσια που είναι πάρα πολύ άγρια και κανείς ποτέ δεν τολμά να περάσει από εκεί, πόσω μάλλον να πάρει και το μέλι τους.


    Ο σημερινός ποταμός Ελικώνας παλαιότερα λεγόταν Ουρλιάς, γιατί ο ήχος των νερών του μοιάζει με ουρλιαχτά ζώων!

    Σήμερα μας φαίνονται τόσο απόμακρες σε μερικούς αυτές οι δοξασίες, μα αυτές μεγάλωσαν τους προγόνους μας και τους προστάτεψαν από δύσκολα γεγονότα. Γενιές Ελλήνων έζησαν δίπλα στο φανταστικό και το απόκοσμο, έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο αλλά άθελά τους. Είδαν άλογα τη νύχτα χωρίς αναβάτες να ορμούν σε γκρεμούς, γυναίκες που δεν τις ήξεραν να τους μιλούν, έγραψαν τις δικές τους σελίδες στο μεταφυσικό διάφανο πέπλο της Ελλάδας...μιας Στοιχειωμένης Ελλάδας!


    ¶ρθρο από το μέλος των Forums του ESOTERICA.gr, "GLORFINDEL"

    ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:


    "ΜΥΣΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ", ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΡΧΕΤΥΠΟ

    ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΚΡΗΤΗΣ, ΠΕΛΛΟΠΟΝΗΣΟΥ ΚΑΙ ΝΗΣΙΩΝ



    ''Μην ξεχνάς: κανείς άλλος δεν βλέπει τον κόσμο με τον τρόπο που τον βλέπεις εσύ, οπότε κανείς δεν μπορεί να σου πει τις ιστορίες που εσύ πρέπει να πεις.''

  6. Το πιο κάτω μέλος του φόρουμ λέει ότι του αρέσει η ανάρτηση του μέλους drosoula

    juniper (06-06-15)

  7. Νεράιδα Το avatar του χρήστη juniper
    Εγγραφή
    10-10-2010
    Περιοχή
    Στα φτερά μιας νυχτοπεταλούδας
    Μηνύματα
    2.520
    Μου αρέσει η ανάρτηση
    4.062
    Του άρεσαν 3.735 μηνύματα

    σε 2.096 αναρτήσεις

    Προεπιλογή

    Υπέροχο άρθρο, μπράβο drosoula μου, ευχαριστούμε πολύ! Και ποιος τόπος της Ελλάδας δεν είναι ενεργειακός με τόσα νερά και δάση; Στη Φλώρινα, θέλω να σου πω, το μέρος, με ποτάμι να διασχίζει την πόλη, με το Νυμφαίο και τα άγρια ζώα να έχουν σχεδόν εξοικειωθεί με την ανθρώπινη παρουσία, οι εξωδιαστασιακές εμπειρίες συμβαίνουν ακόμα και σήμερα. Κι όχι μόνο τόσο μακριά από την πρωτεύουσα. Όλοι όσοι έχουμε σκυλιά ή γάτες, δεν τα έχουμε δει να κοιτούν κάτι που εμείς δεν βλέπουμε και να γαβγίζουν, ή να φοβούνται, ή οι γάτες να να αγριεύουν και να κάνουν το γνωστό ''χου'';
    Πολλά είναι τα απρόβλεπτα του κόσμου, και η βοήθεια συχνά έρχεται από τα χέρια των αδυνάτων όταν οι Σοφοί σκοντάφτουν.
    Μιθράντιρ Γκάνταλφ






  8. Τα 2 πιο κάτω μέλη του φόρουμ λένε ότι τους αρέσει η ανάρτηση του μέλους juniper.

    Anie linwelin (06-06-15),drosoula (06-06-15)

  9. Παλιό Μέλος Το avatar του χρήστη drosoula
    Εγγραφή
    28-11-2012
    Περιοχή
    Σε έναν μυστικό κήπο
    Μηνύματα
    629
    Μου αρέσει η ανάρτηση
    1.376
    Του άρεσαν 1.393 μηνύματα

    σε 784 αναρτήσεις

    Προεπιλογή

    Aχ, Παναγία μου, juniper, τι μου θύμισες τώρα! Μια φορά που καθόμουν στο γραφείο μου και διάβαζα, ήσυχα ήσυχα, με κλειστή πόρτα και με το σκύλο να κοιμάται εκεί δίπλα, ξαφνικά αυτός αγριεύει και αρχίζει να γαυγίζει στο παράθυρο! Κι όχι μόνο αυτό, αλλά πήγαινε και κατά μήκος του δωματίου, γαυγίζοντας στον αέρα, λες και ''αυτός'' στον οποίο γαύγιζε κινούνταν!
    ''Μην ξεχνάς: κανείς άλλος δεν βλέπει τον κόσμο με τον τρόπο που τον βλέπεις εσύ, οπότε κανείς δεν μπορεί να σου πει τις ιστορίες που εσύ πρέπει να πεις.''

  10. Τα 2 πιο κάτω μέλη του φόρουμ λένε ότι τους αρέσει η ανάρτηση του μέλους drosoula.

    Anie linwelin (07-06-15),juniper (07-06-15)

  11. Νεράιδα Το avatar του χρήστη juniper
    Εγγραφή
    10-10-2010
    Περιοχή
    Στα φτερά μιας νυχτοπεταλούδας
    Μηνύματα
    2.520
    Μου αρέσει η ανάρτηση
    4.062
    Του άρεσαν 3.735 μηνύματα

    σε 2.096 αναρτήσεις

    Προεπιλογή

    Ναι, το πιστεύω. Τα σκυλιά βλέπουν αυτά που εμείς δεν μπορούμε. Ίσως γι' αυτό ο Ύψιστος δεν τους έδωσε ανθρώπινη λαλιά, για να μην πουν ποτέ στους ανθρώπους τι βλέπουν, πιθανά γιατί ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να το διαχειριστεί. Τα ζώα είναι η γέφυρά μας με το αόρατο... κι εμένα μου συνέβη κάτι ανάλογο πριν τρεις μέρες, στις 4 του μήνα, παραμονή των Αγίων Πάντων. Η Αργώ έβλεπε στο κενό και φοβόταν, έτρεμε κι έκλαιγε και το βλέμμα της ακολουθούσε κάτι στο δωμάτιο που καθόμασταν αλλά και στο σαλόνι. Ακόμα και αγκαλιά που την πήρα έτρεμε και δεν έλεγε να ησυχάσει. Επικαλέστηκα τον Αρχάγγελο Μιχαήλ, τον Αρχιστράτηγο των Ουρανών, να μας προστατέψει και σιγά σιγά τα πράγματα ηρέμησαν.
    Πολλά είναι τα απρόβλεπτα του κόσμου, και η βοήθεια συχνά έρχεται από τα χέρια των αδυνάτων όταν οι Σοφοί σκοντάφτουν.
    Μιθράντιρ Γκάνταλφ






  12. Το πιο κάτω μέλος του φόρουμ λέει ότι του αρέσει η ανάρτηση του μέλους juniper

    drosoula (07-06-15)

  13. Παλιό Μέλος Το avatar του χρήστη drosoula
    Εγγραφή
    28-11-2012
    Περιοχή
    Σε έναν μυστικό κήπο
    Μηνύματα
    629
    Μου αρέσει η ανάρτηση
    1.376
    Του άρεσαν 1.393 μηνύματα

    σε 784 αναρτήσεις

    Προεπιλογή

    Πο,πο! Τι περιπέτεια και αυτή! Η αδερφή μιας φίλης μου που σπουδάζει στην Αθήνα έχει ένα σκύλο, pitbull, αλλά πολύ φιλικό, τον Έκτορα. Καμιά φορά, τον κατεβάζουν για ''διακοπές'' εδώ και κάθεται για αρκετό καιρό. Είναι τρομερό σκυλί, αλλά πολύ δυνατό... όταν πήγαινα σπίτι της φίλης μου ήθελε να τον πάρω αγκαλιά αλλά είναι γύρω στα 50 κιλά, πιο βαρύς από μένα και δεν μπορώ εύκολα να τον σηκώσω, έτσι μου γράπωνε τα χέρια και πρσπαθούσε να ανέβει μόνος του πάνω μου!
    Για να μην τα πολυλογώ, επειδή βγήκα εκτός θέματος, η φίλη μου μου είπε ότι έχει πιάσει κι αυτή τον Έκτορα να γαυγίζει στο κενό και μάλιστα μια φορά ανεβοκατέβαινε τις σκάλες (εσωτερικές σκάλες) και γαύγιζε σε κάτι στο κενό για περίπου 20 λεπτά...
    ''Μην ξεχνάς: κανείς άλλος δεν βλέπει τον κόσμο με τον τρόπο που τον βλέπεις εσύ, οπότε κανείς δεν μπορεί να σου πει τις ιστορίες που εσύ πρέπει να πεις.''

  14. Το πιο κάτω μέλος του φόρουμ λέει ότι του αρέσει η ανάρτηση του μέλους drosoula

    juniper (07-06-15)

  15. Νεράιδα Το avatar του χρήστη juniper
    Εγγραφή
    10-10-2010
    Περιοχή
    Στα φτερά μιας νυχτοπεταλούδας
    Μηνύματα
    2.520
    Μου αρέσει η ανάρτηση
    4.062
    Του άρεσαν 3.735 μηνύματα

    σε 2.096 αναρτήσεις

    Προεπιλογή

    Έχουμε επισκέψεις που ο Θεός δεν επιτρέπει να βλέπουμε, για πολλούς λόγους. Ο πρώτος είναι για να μην τρομάξουμε δεδομένου ότι μαζί με το φύλακα άγγελό μας, κονομάμε καπάκι κι ένα δαίμονα, ο οποίος σημειώνει ό, τι κακό κάνουμε για να το χρησιμοποιήσει όταν έρθει η ώρα, δηλαδή στην έξοδό μας από τη ζωή. Στη δική μας κρίση είναι ποιον από τους δύο θέλουμε να κρατάμε κοντά μας και ποιον μακρύτερα...
    Πολλά είναι τα απρόβλεπτα του κόσμου, και η βοήθεια συχνά έρχεται από τα χέρια των αδυνάτων όταν οι Σοφοί σκοντάφτουν.
    Μιθράντιρ Γκάνταλφ






  16. Το πιο κάτω μέλος του φόρουμ λέει ότι του αρέσει η ανάρτηση του μέλους juniper

    drosoula (07-06-15)

Πληροφορίες για το θέμα

Users Browsing this Thread

Υπάρχουν αυτή τη στιγμή 1 χρήστες.(0 μέλη και 1 επισκέπτες)

Παρόμοια Θέματα

  1. Νύμφες, οι Νεράιδες στην Ελλάδα
    By melomenos in forum Γενικές γνώσεις
    Απαντήσεις: 24
    Τελευταίο Μήνυμα: 31-05-15, 11:17
  2. Εικόνες από... Ελλάδα
    By melomenos in forum Προτάσεις για εκδρομές και ταξίδια...
    Απαντήσεις: 29
    Τελευταίο Μήνυμα: 20-03-15, 14:34
  3. Παραδόσεις και μύθοι
    By melomenos in forum Παραδόσεις, Παραφυσικά φαινόμενα, Θρησκεία
    Απαντήσεις: 0
    Τελευταίο Μήνυμα: 02-12-11, 15:15
  4. Μύθοι του Πόντου
    By Maria in forum Μύθοι και παραδόσεις από την Ελλάδα για νεράιδες και ξωτικά
    Απαντήσεις: 2
    Τελευταίο Μήνυμα: 05-11-10, 18:17

Δικαιώματα - Επιλογές

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •  
  • BB code is σε λειτουργία
  • Τα Smilies είναι σε λειτουργία
  • Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
  • [VIDEO] ο κωδικός είναι σε λειτουργία
  • Ο κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας