Νύμφες, οι Νεράιδες στην Ελλάδα


Σελίδα 1 από 3 123 ΤελευταίαΤελευταία
Εμφάνιση αποτελεσμάτων σε εξέλιξη 1 έως 10 από 25

Θέμα: Νύμφες, οι Νεράιδες στην Ελλάδα

  1. Παλιό Μέλος Το avatar του χρήστη melomenos
    Εγγραφή
    08-10-2008
    Περιοχή
    Αθήνα
    Μηνύματα
    1.494
    Μου αρέσει η ανάρτηση
    287
    Του άρεσαν 1.566 μηνύματα

    σε 580 αναρτήσεις

    Post Νύμφες, οι Νεράιδες στην Ελλάδα

    Στην χώρα μας οι νεράιδες ήταν πανέμορφες θεές ή νύμφες της νεοελληνικής μυθολογίας.



    Λέγετε ότι το όνομά τους προέρχεται από τις Νηρηίδες, τις θαλάσσιες νύμφες που ταυτίστηκαν με τις Νύμφες των πηγών, λέγονται και Ανεράιδες ή Ανεράδες.
    O λαός μας τις φαντάζεται ν’αγαπούν το τραγούδι και τον χορό και να ζουν μέσα σε δάση ή σε όχθες ποταμών και λιμνών ή και εκεί που συναντιούνται τα ποτάμια με τη θάλασσα,
    παίζοντας με τα λουλούδια και με τα βότσαλα, λατρεύουν υπερβολικά το υγρό στοιχείο!

    Οι νεράιδες δεν είναι αθάνατες αλλά μακρόβιες, γι’αυτό και πολλές παραδόσεις μιλάνε για φόνο ή θάνατό τους.
    Την ομορφιά και τα νιάτα τους όμως τα κρατάνε για όλη τους την ζωή.
    Στην Ελληνική επαρχεία και στα χωριά μας τις συναντάμε με διάφορα ονόματα όπως:
    Αγερικά, Αιθέριες, Καλομοίρες, Ξωνέρια, Καλούδες, Σειρήνες, Ανεμικές, Καλές Κυράδες, ακόμα και Ξωτικά.

    Οι όμορφες Νεράιδες με μακριά μαλλιά και λευκά φορέματα είναι οι καλές, αν και μπορούν να γίνουν επικίνδυνες όταν μπλεχτείς στην ζωή τους αυτές ζουν δίπλα από πηγές και λίμνες κι όταν σουρουπώνει ακούς τις φωνές και τα γέλια τους.
    Oι άσχημες και μαυροντυμένες είναι πάντα κακές και ζουν σε σκοτεινά και χωρίς ήλιο μέρη, σε σπήλαια και σε βαθιές χαράδρες των βουνών.
    Οι Νεράιδες μιλούν και επικοινωνούν στη δική τους γλώσσα, που η ελληνική παράδοση ονόμασε «γεραγιδίστικα».


    Λέγετε ότι μόνο οι Σαββατογεννημένοι και οι “αλαφροΐσκιωτοι” μπορούν να τις αντιλαμβάνονται και να τις βλέπουν να χορεύουν στα δάση και στις πηγές,
    και είναι οι μόνοι που οι νεράιδες αφήνουν να τις πλησιάζουν και να κλέβουν κάποιο φιλί τους…

  2. Neda
    Guest

    Προεπιλογή

    Θα σας πρότεινα ανεπιφύλακτα να επισκεφθείτε τους καταράκτες του (της) ποταμού Νέδα στην Ολυμπία στην Πελλοπόννησο. Είναι υπέροχο το ποτάμι και σε μαγεύει με την νεραιδένια του ποικιλία αλλά και παράδοση! Υπέροχα νερά.! Μαγευτικό τοπία έτοιμο να εξερευνηθεί από "έμπειρα μάτια" που θα αναγνωρίσουν παντού τις διακυμάνσεις της φωτεινότητας αλλά και το χάδι του αδιόρατου βασιλείου!
    Πρέπει να περπατήσετε από το γεφυράκι μέχρι τους καταράκτες και να αφήσετε τα νερά να σας ποτίσουν, να σας δροσίσουν με το χάδι τους. Το χάδι της ίδιας νύμφης Νέδας που έγινε ρυάκι για να ξεδιψάσει τον Δία ως βρέφος!
    Δεν είναι πραγματικά υπέροχη η παράδοση μας?

  3. Μαθητευόμενο ξωτικό Το avatar του χρήστη Nerida
    Εγγραφή
    24-01-2009
    Περιοχή
    Hellas
    Μηνύματα
    56
    Μου αρέσει η ανάρτηση
    17
    Του άρεσαν 24 μηνύματα

    σε 10 αναρτήσεις

    Προεπιλογή ΝΥΜΦΕΣ ΣΤΗΝ ΡΩΜΑΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ

    Οι νύμφες στην ρωμαική αυτοκρατορία ήταν η Γιουτουρνα, η Ηγερια, η Καμεναι και η Καρμεντα.
    Η Γιουτουρνα ήταν νύμφη προστάτιδα των πηγών, στην αρχαία Ρώμη υπήρχαν δύο ιερές πηγές αφιερωμένες σε εκείνην... στο Λάτσιο και στο Φορουμ Ρομανιουμ, οπου βρισκόταν και το ιερό της.

    Η Ηγερία λεγόμενη και Εγερία αρχικά ήταν Νύμφη και αργότερα σύζυγος του μυθικού Βασιλέως και νομοθέτη Νουμά Πομπιλίου, του δεύτερου βασιλιά της Ρώμης, ο οποίος για να προσδώσει περισσότερο κύρος στους νόμους του έλεγε ότι αυτούς τους υπαγόρευε σ΄ αυτόν η Νύμφη Ηγερία που τη συναντούσε στο δάσος. Η Ηγερία λατρευόταν επίσης και ως προστάτης των γυναικών κατά τον τοκετό.
    Στη ρωμαϊκή μυθολογία με το συλλογικό όνομα Καμέναι (Camenae) ήταν γνωστές 4 Νύμφες των πηγών, των πηγαδιών και γενικώς των υδάτων: η Καρμέντα, η Ηγερία, η Αντεβόρτα και η Ποστβόρτα.Οι Καμέναι ήταν σοφές και κάποτε προέλεγαν τα μέλλοντα. Κυριότερη ανάμεσά τους ήταν η Καρμέντα ή Καρμεντίς ή Καρμεντία: η εορτή Καρμεντάλια, στις 11 και 15 Ιανουαρίου, ήταν αφιερωμένη σε αυτή. Το ιερό των Καμενών βρισκόταν μέσα σε ένα ιερό άλσος, το Porta Capena, κοντά στο ιερό της Ηγερίας. Από νωρίς μετά την κατάκτηση της Ελλάδας από τους Ρωμαίους, αυτές οι Νύμφες ταυτίσθηκαν με τις Μούσες της ελληνικής μυθολογίας.
    Ήταν η προστάτιδα του τοκετού, των μητέρων , των μικρών παιδιών και των μαιών. Οι αρχαίοι Ρωμαίοι πίστευαν ότι αυτή που εφευρε το λατινικό αλφάβητο. Ήταν μητέρα του Εύανδρου που εποίκισε το Παλατίνο λόφο της Ρώμης. Το ιερό της ήταν δίπλα στην πύλη Καρμένταλις της αρχαίας Ρώμης. Προς τιμήν της στην αρχαία Ρώμη γινόταν αρχαία γιορτή από τις 11 έως τις 15 Ιανουαρίου, τα Καρμεντάλια.
    χάρτης τη αρχαίας Ρώμης που φαίνεται η πύλη καρμένταλις
    Πηγές: Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου τ.8ος, σ.900
    ?

  4. Το πιο κάτω μέλος του φόρουμ λέει ότι του αρέσει η ανάρτηση του μέλους Nerida

    juniper (07-07-14)

  5. Μαθητευόμενο ξωτικό Το avatar του χρήστη Nanti
    Εγγραφή
    03-03-2009
    Μηνύματα
    10
    Μου αρέσει η ανάρτηση
    0
    Του άρεσαν 3 μηνύματα

    σε 2 αναρτήσεις

    Προεπιλογή

    παιδιά μου, η απάντηση που σας χρωστάω. Εξαιρετικής σημασίας η βοήθεια του καθηγητή Παναγιώτη Μητροπέτρου... Τον ευχαριστώ!

    Αρχαίο κείμενο

    �O d' �HsÛodow oàetai kaÜ periñdoiw tisÜ
    xrñnvn gÛgnesyai toÝw daÛmosi t�w teleut�w· l¡gei g�r ¤n
    tÒ t°w Naýdow prosÅpÄ kaÜ tòn xrñnon aÞnittñmenow

    ¤nn¡a toi zÅei gene�w lak¡ruza korÅnh,
    �ndrÇn ²bÅntvn· ¦lafow d¡ te tetrakñrvnow·
    treÝw d' ¤l�fouw õ kñraj ghr�sketai· aét�r õ foÛnij
    ¤nn¡a toçw kñrakaw· d¡ka d' ²meÝw toçw foÛnikaw
    næmfai ¤uplñkamoi, koèrai Diòw aÞgiñxoio.’[1]

    toèton tòn xrñnon eÞw polç pl°yow �riymoè sun�gousin
    oß m¯ kalÇw dexñmenoi t¯n gene�n. ¦sti g�r ¤niautñw·
    Ëste gÛgnesyai tò sæmpan ¤nnakisxÛlia ¦th kaÜ ¥pta-
    kñsia kaÜ eàkosi t°w tÇn daimñnvn zv°w.

    ( Πλούταρχος, Περί των εκλελοιπότων χρηστηρίων, 415 c 8 – d 5 )

    Νεοελληνική απόδοση

    Ο Ησίοδος θεωρεί ότι και οι δαίμονες πεθαίνουν μετά από κάποιες χρονικές περιόδους, διότι λέει μέσω του λόγου της νύμφης Ναϊάδος, μιλώντας υπαινικτικά για τον χρόνο:

    «Εννέα γενεές ζη η κουρούνα που κράζει,
    γενεές ανθρώπων επάνω στην ακμή τους,
    το ελάφι ζή τέσσερις γενεές κουρούνας,
    το κοράκι γερνάει σε τρεις γενεές ελαφιών, ενώ το πτηνό φοίνιξ ζή
    όσο εννέα γενεές κοράκων. Δέκα γενεές φοινίκων ζούμε εμείς,
    οι Νύμφες με τις ωραίες πλεξούδες, κόρες του Διός με την αιγίδα».

    Το σύνολο τούτο των χρόνων είναι τεράστιο για όσους δεν ερμηνεύουν σωστά τον όρο «γενεά», η οποία στην πραγματικότητα είναι ένα έτος (ενιαυτός), οπότε το άθροισμα των ετών, που ζουν οι δαίμονες, είναι εννέα χιλιάδες επτακόσια είκοσι έτη





    [1] Ησίοδος, απόσπασμα 304. Πρόκειται για ένα μεμονωμένο απόσπασμα αγνώστου έργου του.

    [2] Εάν θεωρηθή ως γενεά το διάστημα των 30 ετών, τότε προκύπτουν τα εξής. Η κουρούνα ζή 30 επί 9 = 270 έτη, το ελάφι ζή 270 επί 4 = 1.080 έτη, το κοράκι ζή 1.080 επί 3 = 3.240 έτη, ο φοίνιξ ζή
    3.240 επί 9 = 29.160 έτη, οι Νύμφες και γενικώς οι Δαίμονες (αυτά τα όντα τα ενδιάμεσα μεταξύ θεών και ανθρώπων) ζούν 29.160 επί 10 = 291.600 έτη!!! Τα σύνολα αυτά ο Πλούταρχος τα θεωρεί (και καλά κάνει) τεράστια.

    [3] Σύμφωνα λοιπόν με τους υπολογισμούς του Πλουτάρχο, πρέπει να θεωρήσουμε ως «γενεά» την χρονική διάρκεια ενός έτους. Οπότε κάνοντας τους ανάλογους πολλαπλασιασμούς έχουμε:
    Η κουρούνα ζή 1 έτος επί 9 = 9 έτη, το ελάφι ζή 9 επί 4 = 36 έτη, το κοράκι ζή 36 επί 3 = 108 έτη, το το πτηνό φοίνιξ ζή 108 επί 9 = 972 έτη, και οι Νύμφες καθώς και όλοι οι Δαίμονες ζούν 972 επί 10
    = 9.720 έτη. Αυτό είναι το λογικό συμπέρασμα του Πλουτάρχου.
    ?
    Όταν υπάρχει κάτι που δεν το ξέρεις, πώς ξέρεις ότι δεν υπάρχει; ;)

  6. Το πιο κάτω μέλος του φόρουμ λέει ότι του αρέσει η ανάρτηση του μέλους Nanti

    juniper (07-07-14)

  7. Παλιό Μέλος Το avatar του χρήστη melomenos
    Εγγραφή
    08-10-2008
    Περιοχή
    Αθήνα
    Μηνύματα
    1.494
    Μου αρέσει η ανάρτηση
    287
    Του άρεσαν 1.566 μηνύματα

    σε 580 αναρτήσεις

    Προεπιλογή

    Μεγάλος βιογράφος και μελετητής ο Πλούταρχος πολυταξιδεμένος για την εποχή του,
    δεν είχα ακούσει ή διαβάσει ξανά να αναφέρεται σε Νύμφες και να αναλύσει και τα χρόνια που ζουν,
    πράγματι πολύ σημαντική πληροφορία μας έδωσες Ναντί, σ'ευχαριστούμε!
    H ηρεμία της μοναξιάς μας
    είναι η ύφανση των άκρων, η αρχή μιας εσωτερικής ισορροπίας...
    πολλές φορές απελευθερώνει το πόνο της ψυχής μας
    κάνει πιο προσιτά τα αμέτρητα όνειρά μας!!!


  8. Το πιο κάτω μέλος του φόρουμ λέει ότι του αρέσει η ανάρτηση του μέλους melomenos

    juniper (07-07-14)

  9. Μαθητευόμενο ξωτικό Το avatar του χρήστη Myrta
    Εγγραφή
    07-06-2009
    Περιοχή
    Athens
    Μηνύματα
    10
    Μου αρέσει η ανάρτηση
    0
    Του άρεσαν 3 μηνύματα

    σε 3 αναρτήσεις

    Προεπιλογή

    Πολύ ωραίο άρθρο!!!!Ορίστε τι βρήκα σχετικά με τισ Νύμφες:




    Κατά την Ελληνική Μυθολογία οι αναφερόμενες Νύμφες ήταν γυναικείες ιδεατές μορφές θεϊκής καταγωγής, νεαρές στην ηλικία, που ζούσαν μέσα στην άγρια φύση, τριγύριζαν στα βουνά, συνοδεύοντας την Άρτεμη και παίζοντας μαζί της. Ήταν όλες τους πανέμορφες, η Άρτεμη όμως ξεχώριζε με τη θωριά της ανάμεσά τους. Τραγουδούσαν και χόρευαν μαζί με τον Πάνα στα λιβάδια και στις πλαγιές, συνήθως κοντά στις πηγές των οποίων και αποτελούσαν στη πραγματικότητα την αλληγορική εκπροσώπησή τους. Υμνούσαν με τις γλυκιές φωνές τους, τους Ολύμπιους θεούς και ιδιαίτερα τον πατέρα του Πάνα, τον Ερμή. Μαζί τους χόρευε και η Αφροδίτη, μαζί με τις Χάριτες, όπως λέει ο Όμηρος, στο βουνό Ίδα, στην Τροία. Άλλοτε το χορό τους τον οδηγεί ο ίδιος ο θεός Απόλλωνας. Οι Νύμφες κατατάσσονταν γενικά μεταξύ θεών και θνητών, ως ημίθεες. Δεν ήταν αθάνατες, ζούσαν όμως πάρα πολύ και τρέφονταν με αμβροσία.
    Συγγένευαν με μεγάλους θεούς, ενώ ο Ερμής θεωρούνταν γιος Νύμφης, της Μαίας. Γενικά, επικρατούσε η αντίληψη πως ήταν κόρες του Δία. Άλλοι, πάλι, τις θεωρούσαν κόρες ποταμών: είτε του μεγαλύτερου ποταμού που υπήρχε, του Ωκεανού, είτε του Αχελώου, είτε κόρες των τοπικών ποταμών ενός τόπου. Έτσι, κάθε περιοχή είχε τα ποτάμια της και καθένα απ' αυτά είχε γεννήσει τις Νύμφες (πηγές) της περιοχής αυτής, λ.χ. ο ποταμός Πηνειός ήταν ο πατέρας των Νυμφών (των πηγών) της Θεσσαλίας και ο ποταμός Ξάνθος ήταν ο γεννήτορας των Νυμφών αντίστοιχα της Τροίας. Πολύ συχνά εκείνες έδιναν τα ονόματά τους στις κοντινές πόλεις, όπως έγινε με τη Νύμφη Σπάρτη, που ήταν κόρη του ποταμού Ευρώτα. Υπήρχαν όμως και κάποιες Νύμφες, οι οποίες λέγονταν Μελίες και είχαν γεννηθεί από τις σταγόνες του αίματος του Ουρανού, που έπεσαν στη Γη, όταν ο Κρόνος, ο γιος του, του έκοψε τα γεννητικά του όργανα.
    Ήταν κατεξοχήν πνεύματα του γλυκού νερού και βρίσκονταν στα ποτάμια, στις πηγές και μέσα στα βουνά από τα οποία πήγαζαν ποτάμια. Συνόδευαν πάντα το νερό, τονίζοντας έτσι τη μεγάλη του σημασία για την ύπαρξη ζωής. Χωρίς αυτό ούτε βλάστηση, ούτε γονιμότητα υπάρχει. Μέσω λοιπόν της ζωογόνας δύναμης του νερού οι Νύμφες εξαπλώθηκαν στα βουνά και στα δάση και συνδέθηκαν με τη βλάστηση. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο θεωρούνται κόρες του Ωκεανού ή άλλων ποταμών.
    Μερικα είδη νυμφών:

    1) Ναϊάδες, δηλαδή Νύμφες των ποταμών, των πηγών και των κρηνών και είναι οι πιο γνωστές.Οι Ναϊάδες κατοικούσαν μέσα σε σπηλιές, που βρίσκονταν κοντά σε νερό ή μέσα σ' αυτό, κάτω από την επιφάνεια των ποταμών. Μέσα στις σπηλιές τους απολάμβαναν τις χαρές του έρωτα με τον Ερμή ή τους Σιληνούς. Ζούσαν όσο και οι πηγές, κοντά στις οποίες κατοικούσαν. 'Οταν στέρευαν εκείνες, οι Ναϊάδες έσβηναν.Οι Ναϊάδες έδιναν τον έρωτα τους αδιακρίτως στους Θεούς και στους ανθρώπους, ιδίως σε ωραίους νέους, και από αυτή την ένωση γενιούνταν ήρωες, μεγάλοι καλλιτέχνες, ποιητές και σοφοί. Τιμωρούσαν όμως με σκληρότητα τις απιστίες αυτών που είχαν συνδεθεί μαζί τους.
    Αποτελούσαν, μαζί με τους Σάτυρους, την τιμητική συνοδεία του Διονύσου κατά τις εορτές του. Σε καμία από τις γιορτές Θεών που ευνοούσαν την γονιμότητα δεν έμεναν αμέτοχες.
    Μερικές από τις Ναϊάδες ήταν οι:Αβαρβαρέα,Αγχινόη,Αργυρά,Εύβοια,Θυία,Καλιάδνη,Κ ρέουσα,Κρήνη,Κυάνη,Λήθη,Νίκαια,Περί-
    βοια,ΠολυξώΠραξιθέα.

    2)Δρυάδες ή Αμαδρυάδες, δηλαδή Νύμφες των μοναχικών δέντρων και των λιβαδιών και ταυτίζονταν με τις Μελίες.Όπως και με τις Ναϊάδες έτσι και οι Αμαδρυάδες πέθεναν μαζί με τα δέντρα.Το όνομα
    Αμαδρυάδες σημαίνει "δέντρο και γυναίκα ταυτόχρονα"- τα πεύκα, τα έλατα και οι δρυς άρχιζαν να μεγαλώνουν με το που άρχιζε η ζωή μιας Νύμφης.

    3)Ορεστιάδες ή Ορειάδες, που κατοικούσαν στα βουνά όπου υπάρχουν πηγές

    4)Νηρηίδες, νύμφες, που προσωποποιούσαν τις καταστάσεις και τα χαρακτηριστικά της θάλασσας. Ήταν κόρες του Νηρέα και της Ωκεανίδας Δωρίδας και εξ αυτής εγγονές του Ωκεανού. Ήταν γύρω στις πενήντα, ενώ έφταναν και τις εκατό, κατά άλλη άποψη. Οι Νηρηίδες ζούσαν στο βυθό της θάλασσας, στο παλάτι του πατέρα τους και περνούσαν τη μέρα τους κολυμπώντας και παίζοντας με δελφίνια, ή καθισμένες σε χρυσούς θρόνους ή βράχους τραγουδώντας και υφαίνοντας ή στεγνώνοντας τα πλούσια και μακριά μαλλιά τους. Δεν επέτρεπαν σε καμία θνητή να παραβάλλεται με αυτές στην ομορφιά. Είχαν τη δύναμη να ταράζουν τη θάλασσα αλλά και να την ηρεμούν. Γενικά ήταν πάντοτε περιχαρείς για την αθανασία τους και συνόδευαν τά άρματα των ενάλιων θεών.
    Οι πιο γνωστές από αυτές είναι η Αμφιτρίτη, η οποία ήταν γυναίκα του Ποσειδώνα και μητέρα του Τρίτωνα, η Θέτις (η μελλοντική μητέρα του ήρωα Αχιλλέα), η Ψαμάθη (γυναίκα του Αιακού) και η Γαλάτεια (γυναίκα του κύκλωπα Πολύφημου). Τα ονόματα των Νηρηίδων που συναντούται στη Θεογονία του Ησίοδου αναφέρονται στις διάφορες καταστάσεις και χάρες της θάλασσας. Υπενθυμίζουν τα ευεργετήματα της θάλασσας, τα πλούτη που δίνει στον άνθρωπο και την ευκολία που παρέχει στο εμπόριο. Τα ονόματα των 50 Νηρηίδων (κατά τον Ησίοδο) ήταν τα εξής: Αγαύη, Ακταία, Αλία, Αλιμήδη, Αμφιτρίτη, Αυτονόη, Γαλάτεια, Γαλήνη, Γλαύκη, Γλαυκονόμη, Δυναμήνη, Δωτώ, Ερατώ, Ευαγόρη, Ευάρνη, Ευδώρη, Ευκράτη, Ευλιμένη, Ευνίκη, Ευπόμπη, Ηιόνη, Θεμιστώ, Θέτις, Θόη, Ιπποθόη, Ιππονόη, Κλυμένη, Κυματολήγη, Κυμοδόκη, Κυμοθόη, Κυμώ, Λαομέδεια, Λειαγόρη, Λυσιάνασσα, Μελίτη, Μενίππη, Νημερτής, Νησαία, Νησώ, Πανόπη, Πασιθέα, Πολυνόη, Ποντοπόρεια, Προνόη, Πρωτομέδεια, Πρωτώ, Σαώ, Σπειώ, Φέρουσα, Ψαμάθη.

    5)Ωκεανίδες αποτελούν θαλάσσια μυθικά πλάσματα και γενικά εναλίες Νύμφες, με μορφή παρθένου κατά το άνω ήμισυ και ιχθύος κατά το κάτω, όμοιες με τις γοργόνες και άλλοτε με δύο ουραία πτερύγια. Καλούνταν επίσης και Ωκεανίνες ή Ωκεανίτιδες καθώς και Ωγενίδες.
    Οι πιο γνωστές είναι:η Ευρυνόμη,μητέρα των Χαρίτων,η Πέρση ή Περσηίς η οποία ήταν η σύζυγος του Ηλίου και εξ αυτού μητέρα του Αιήτη και της Κίρκης και η Λευκίππη.
    Λένε ότι οι Ωκεανίδες ως κόρες του Τιτάνα Ωκεανού και της Τιτανίδας Τηθύος που έφθαναν τον αριθμό των 3.000 όσων ακριβώς και των ποταμίων θεοτήτων, τέκνα των αυτών γονέων.
    Γενικά θεωρούνταν Νύμφες προστάτιδες των υδάτων πολύ δε περισσότερο αφού αυτά αποτελούσαν και την κατοικία τους.

    Επίσης υπάρχουν :Ποταμηίδες δηλαδή οι νύμφες των ποταμών,οι Υδριάδες, οι Κρηναίες,οι Πηγαίες, οι Λιμνάδες ήταν νύμφες των γλυκών νερών.Οι Ελειονόμοι ήταν των ελών εκείνες που κατοικούσαν στα δάση, στα άλση, στους δρυμούς και στις κοιλάδες λέγονταν Αλσηίδες, Ναπαίες, Αυλωνιάδες.
    Τέλος οι Νύμφες των των οπωροφόρων ήταν Μηλίδες ή Μηλιάδες.
    Εκτός απ' αυτές, υπήρχαν και οι yάδες, νύμφες του Υετού (βροχής), επτά στον αριθμό.

    Οι αρχαίοι τις λάτρευαν παντού στην Ελλάδα και τους πρόσφεραν θυσίες με πρόβατα, κατσίκες, μέλι και λάδι.


  10. Το πιο κάτω μέλος του φόρουμ λέει ότι του αρέσει η ανάρτηση του μέλους Myrta

    juniper (07-07-14)

  11. Μαθητευόμενο ξωτικό Το avatar του χρήστη Myrta
    Εγγραφή
    07-06-2009
    Περιοχή
    Athens
    Μηνύματα
    10
    Μου αρέσει η ανάρτηση
    0
    Του άρεσαν 3 μηνύματα

    σε 3 αναρτήσεις

    Προεπιλογή

    Σχετικά με την αναφορά που έκανα σε διάφορα είδη από τις νύμφες βρήκα από την βικιπαίδεια πληροφορίες για τις Υάδες και δύο ακόμα ειδη νυμφών τις Νυσιάδες και τις Πλειάδες


    Για τις Υάδες

    Στην ελληνική μυθολογία οι Υάδες, λέξη που σημαίνει «οι της βροχής», ήταν αδελφές Νύμφες, που έφερναν τη βροχή (από το αρχαίο ρήμα υώ = βρέχω).
    Οι Υάδες ήταν κόρες του Άτλαντα (ή του Ύαντα, κατά τον Υγίνο στο Poeticon Astronomicon) και της Βοιωτίας. Στην επικρατέστερη εκδοχή πάντως, ο Ύας ήταν αδελφός τους. Μετά τον θάνατο του Ύαντα σε κυνηγετικό δυστύχημα (από ένα λιοντάρι κατά μία εκδοχή), οι Υάδες άρχισαν να κλαίνε από τη λύπη τους ασταμάτητα (μια μυθολογική αιτιολόγηση για το «κλάμα» της βροχής). Τότε οι θεοί τις λυπήθηκαν και τις μετεμόρφωσαν σε αστέρια. Είναι το γνωστό στην Αστρονομία ανοικτό σμήνος αστέρων Υάδες, στην κεφαλή του ταύρου τoυ ομώνυμου αστερισμού. Και πραγματικά, η εμφάνιση του σμήνους αυτού πριν την αυγή (η εώα επιτολή τους) προμήνυε κάθε χρόνο το τέλος του ξερού καλοκαιριού και τις πρώτες βροχές για τις μεσογειακές χώρες.
    Τα ονόματα των Υάδων ποικίλλουν στους διάφορους μυθογράφους. Η επικρατέστερη ίσως εκδοχή θέλει τα ονόματά τους να είναι τα εξής: Φάολα, Αμβροσία, Ευδώρα, Κορωνίς και Πολυξώ. Σε αυτές προστίθενται συνήθως η Θυώνη και η Προδίκη, κόρες του Ύαντα από την Αίθρα.
    Οι Υάδες συγχέονται κάποτε με τις Πλειάδες, αλλά και με τις Νυσιάδες Νύμφες που ήταν οι τροφοί του θεού Διονύσου, σε κάποιες παραδόσεις.




    Για τις Πλειάδες



    Οι Πλειάδες κατά τη μυθολογία ήταν κόρες του τιτάνα Άτλαντα και της Πλειώνης, αδελφές των Υάδων. Την ύπαρξή τους οι αρχαίοι Έλληνες εμπνεύσθηκαν απ' τον ομώνυμο αστερισμό, που στα νεώτερα χρόνια έγινε γνωστός σαν Πούλια. Γεννήθηκαν στο όρος Κυλλήνη και θεωρούνταν θεότητες του βουνού. Από την ένωσή τους με το Δία γεννήθηκαν θεοί και ήρωες. Οι Πλειάδες ήταν εφτά, όπως και τα αστέρια του αστερισμού που είναι ορατά με γυμνό μάτι:

    • Η Μαία, η πρώτη και ομορφότερη, μητέρα του Ερμή
    • Η Ταϋγέτη (μυθολογία), μητέρα του πρώτου βασιλιά της Σπάρτης Λακεδαίμονα
    • Η Ηλέκτρα, μητέρα του Δάρδανου, γενάρχη των Τρώων και του Ημαθίωνα, βασιλιά της Σαμοθράκης
    • Η Στερόπη, σύζυγος του ήρωα Οινόμαου
    • Η Κελαινώ, μητέρα του ήρωα Λύκου
    • Η Αλκυόνη, που μεταμορφώθηκε σε πουλί από το Δία, και
    • Η Μερόπη, σύζυγος του Σίσυφου και μητέρα του Γλαύκου

    Σχετικά με το πως οι Πλειάδες έγιναν αστερισμός, υπάρχουν διάφορες εκδοχές. Η επικρατέστερη είναι πως αυτοκτόνησαν απ' τον καημό τους για την τιμωρία του πατέρα τους Άτλαντα να σηκώνει στους ώμους τον άξονα του κόσμου, ή για το χαμό των αδελφών τους Υάδων. Η Βοιωτική παραλλαγή του μύθου λέει πως ο γίγαντας Ωρίωνας τις ερωτεύτηκε και τις καταδίωξε θέλοντας να τις απαγάγει. Η καταδίωξη συνεχίστηκε για πέντε χρόνια, οπότε οι Πλειάδες κατέφυγαν στο Δία, που τις έκανε αστερισμό για να τις γλιτώσει. Ο Ωρίωνας όμως τις ακολούθησε στον ουρανό σαν αστερισμός κι αυτός, κι έτσι οι Πλειάδες, που προπορεύονται μπροστά του στον ουρανό, πέφτουν στη θάλασσα για να του ξεφύγουν.








    ?

  12. Το πιο κάτω μέλος του φόρουμ λέει ότι του αρέσει η ανάρτηση του μέλους Myrta

    juniper (07-07-14)

  13. Μαθητευόμενο ξωτικό Το avatar του χρήστη Βολίνα
    Εγγραφή
    28-01-2009
    Περιοχή
    Αττική
    Μηνύματα
    13
    Μου αρέσει η ανάρτηση
    0
    Του άρεσαν 2 μηνύματα

    σε 2 αναρτήσεις

    Προεπιλογή met

    Στην αρχαία εποχή υπήρχαν οι νύμφες του αγρού, των δέντρων και της θάλασσας.

    Η Βολίνα π.χ από την οποία δανείστηκα το ψευδώνυμό μου, ήταν νύμφη.

    Οι νύμφες δεν ήταν αθάνατες. Γερνούσαν και πέθαιναν, αλλά ζούσαν πολλά χρόνια. Δεν ήταν εύκολο να τις δουν οι θνητοί, αλλά κάποιοι τις έβλεπαν. Και οπωσδήποτε, δεν ήταν βουβές. Τραγουδούσαν.



    Οι καιροί άλλαξαν. Οι νύμφες μετονομάστηκαν. Νεράιδες, παραφθορά του Νηρηίδες. Αιθερικά όντα, ή όντα άλλων διαστάσεων, πάντα φιλικά, πάντα διαφορετικά και ίσως γι’ αυτό και μόνο γι’ αυτό , επικίνδυνα.

    Μην ξεγελιόμαστε. Υπάρχουν. Έχουν σιχαθεί τους ανθρώπους, έχουν αποτραβηχτεί μακριά τους, είναι δύσκολο να τις βρεις πια, αλλά υπάρχουν.



    ?
    Πίστευε και μη, ερεύνα.
    Για τα πάντα ερεύνα.


  14. Το πιο κάτω μέλος του φόρουμ λέει ότι του αρέσει η ανάρτηση του μέλους Βολίνα

    juniper (07-07-14)

  15. Παλιό Μέλος Το avatar του χρήστη melita
    Εγγραφή
    06-05-2009
    Περιοχή
    πάνω σε ενα σύννεφο...
    Μηνύματα
    865
    Μου αρέσει η ανάρτηση
    0
    Του άρεσαν 155 μηνύματα

    σε 119 αναρτήσεις

    Προεπιλογή

    Οι Νύμφες κατέληξαν να είναι τριών ειδών: 1) Ναϊάδες, δηλαδή Νύμφες των ποταμών, των πηγών και των κρηνών και είναι οι πιο γνωστές, 2) Ορεστιάδες, που κατοικούσαν στα βουνά όπου υπάρχουν πηγές και 3) Δρυάδες ή Αμαδρυάδες, δηλαδή Νύμφες των μοναχικών δέντρων και των λιβαδιών και ταυτίζονταν με τις Μελίες.Οι Ναϊάδες κατοικούσαν μέσα σε σπηλιές, που βρίσκονταν κοντά σε νερό ή μέσα σ' αυτό, κάτω από την επιφάνεια των ποταμών. Μέσα στις σπηλιές τους απολάμβαναν τις χαρές του έρωτα με τον Ερμή ή τους Σιληνούς. Ζούσαν όσο και οι πηγές, κοντά στις οποίες κατοικούσαν: όταν στέρευαν εκείνες, οι Ναϊάδες έσβηναν. Το ίδιο συνέβαινε με τις Αμαδρυάδες -που το όνομά τους σημαίνει "δέντρο και γυναίκα ταυτόχρονα"- τα πεύκα, τα έλατα και οι δρυς άρχιζαν να μεγαλώνουν με το που άρχιζε η ζωή μιας Νύμφης. Ήταν δέντρα δυνατά και ζούσαν για πολλά χρόνια, ενώ οι θνητοί απαγορευόταν να τα αγγίξουν με τσεκούρι.

    Ο λόγος ήταν ότι θεωρούνταν δέντρα ιερά και τα ιερά άλση που σχημάτιζαν ήταν χώροι αφιερωμένοι στους θεούς. Όταν ερχόταν η ώρα της Νύμφης να πεθάνει, μαραινόταν πρώτα το δέντρο της μέσα στη γη. Κάποτε μια Νύμφη, εκεί που χόρευε με τις όμοιές της, χλόμιασε παρατηρώντας τη βελανιδιά της να κουνιέται πέρα δώθε. Άφησε το χορό γεμάτη ανησυχία· πολύ γρήγορα χάλασε η φλούδα, έπεσαν τα κλαδιά και ταυτόχρονα η ψυχή της Νύμφης πέταξε, αποχαιρετώντας το φως του Ήλιου. Οι Νύμφες, όταν βρέχει, χαίρονται, γιατί τρέφονται τα δέντρα, ή κλαίνε, όταν οι βελανιδιές χάνουν τα φύλλα τους.
    Για τις Ναϊάδες, ιδιαίτερα, υπάρχουν πολλοί μύθοι, που αφορούν τις ερωτικές τους περιπέτειες. Έλεγαν ότι κάποτε ο Ύλας, σύντροφος του Ηρακλή, πλησίασε σε μια πηγή, για να γεμίσει την υδρία του. Εκεί συνήθιζαν να μαζεύονται οι Νύμφες και να τραγουδούν ύμνους στην Άρτεμη ολονυχτίς. Ο Ύλας είχε φτάσει ακριβώς την ώρα που οι Νύμφες άρχισαν να συγκεντρώνονται και μια απ' αυτές, η Εφυδάτια, που κατοικούσε μέσα στην πηγή, σήκωσε το κεφάλι της και τον αντίκρισε. Θαμπώθηκε από τη θεϊκή του ομορφιά και τον ερωτεύτηκε. Εκείνος, σκυμμένος είχε βουτήξει την υδρία του μέσα στο νερό, χωρίς να υποπτεύεται πως κάποιος τον παρακολουθεί με προσοχή. Η Νύμφη θέλησε ν' αρπάξει την ευκαιρία και να τον φιλήσει· τον αγκάλιασε από το λαιμό και τον τράβηξε μαζί της στο βυθό. Οι σύντροφοί του έψαξαν να τον βρουν, μα δεν μπορούσαν με κανένα τρόπο να εξηγήσουν την εξαφάνισή του. Πολύ γνωστές επίσης ήταν οι ιστορίες των ερώτων των Νυμφών με βοσκούς, που συνήθως έβοσκαν τα πρόβατά τους στις όχθες των ποταμών. Έπειτα οι Νύμφες έφερναν στον κόσμο γιους θνητούς, αλλά σοφούς και γενναίους.
    Εξίσου ονομαστές ήταν οι ιστορίες για τους έρωτες του Απόλλωνα με Νύμφες και ιδιαίτερα η ιστορία της Δάφνης. Ο θεός την πολιορκούσε με μεγάλη επιμονή, χωρίς επιτυχία. Μόλις του δόθηκε η κατάλληλη ευκαιρία, άρχισε να την κυνηγάει. Τη στιγμή που ήταν έτοιμος να την αρπάξει, η Δάφνη παρακάλεσε απεγνωσμένα τη μάνα της, τη Γαία, να τη βοηθήσει. Τότε, πραγματικά, άνοιξε η γη και κατάπιε τη Δάφνη, ενώ στη θέση της φύτρωσε ένα φυτό που πήρε το όνομά της.
    Μια άλλη Νύμφη, η Ωκυρρόη, κόρη ενός ποταμού της Σάμου, επιχείρησε να φύγει με μια βάρκα από το νησί, για να γλιτώσει από τα χέρια του θεού. Μάταια όμως προσπαθούσε, γιατί ο Απόλλωνας μεταμόρφωσε το βαρκάρη που τη μετέφερε σε ψάρι και τη βάρκα της σε βράχο.
    Σύμφωνα με την παράδοση, οι Νύμφες ήταν γνωστές τροφοί πολλών και σημαντικών θεών ή ηρώων· ήταν δηλαδή εκείνες που αναλάμβαναν την ανατροφή τους, όταν βρίσκονταν σε πολύ μικρή ηλικία. Τους θήλαζαν και αποτελούσαν τις αντικαταστάτριες των μανάδων τους. Πρώτα πρώτα, ο ίδιος ο Δίας ανατράφηκε απ' αυτές στην Κρήτη. Ακολουθούν η Ήρα, η Περσεφόνη, ο Ερμής, ο Πάνας και ο Διόνυσος. Από τότε οι Νύμφες αποτελούν μέλη του Διονυσιακού θιάσου, μαζί με τους Σατύρους. Ακόμη, η θεά Αφροδίτη είχε εμπιστευθεί τον Αινεία, το γιο της, στις Νύμφες του τρωικού βουνού Ίδη. Στις Ναϊάδες απέδιδαν διάφορες ιδιότητες: έλεγαν πως μπορούσαν να κάνουν τα νερά μιας πηγής ιαματικά, γι' αυτό και συχνά πρόσφεραν οι θνητοί θυσίες προς τιμή τους. Οι πιο ονομαστές περιπτώσεις Ναϊάδων με παρόμοιες ικανότητες βρίσκονταν στην Πελοπόννησο και τη Σικελία· εκεί, στις θερμές πηγές της Ιμέρας, έλεγαν ότι πήγαινε ο Ηρακλής για ν' ανανεωθεί η δύναμή του.
    Πίστευαν ακόμη πως οι Ναϊάδες είχαν ιατρικές θεραπευτικές ικανότητες, κυρίως λόγω της σχέσης τους με τον Απόλλωνα, καθώς και το χάρισμα να προφητεύουν τα μελλούμενα. Για την ακρίβεια, επικρατούσε η αντίληψη πως ήξεραν να ερμηνεύουν τη θέληση της ανώτερης θεότητας· η Ερατώ τις επιθυμίες του Πάνα ή η Δάφνη αυτές της Γαίας. Στο σπήλαιο Σφραγίδιο του βουνού Κιθαιρώνας υπήρχε μαντείο των Νυμφών, ενώ πολλοί θνητοί, προικισμένοι με μαντικές ικανότητες, έλεγαν πως τις ικανότητές τους τις είχαν λάβει από κείνες. Επίσης, θεωρούνταν μητέρες πολλών σοφών θνητών, μάντεων και γιατρών, όπως η Χαρικλώ του Τειρεσίας, η Φιλύρα του Χείρωνα και η Κορωνίδα, μάνα του Ασκληπιού.Οι Νύμφες λατρεύονταν σε πολλά μέρη σ' όλη την Ελλάδα, δεν υπήρχαν όμως ναοί αφιερωμένοι σ' αυτές. Οι θυσίες προς τιμή τους γίνονταν κοντά σε πηγές ή μέσα σε σπηλιές. Ο Οδυσσέας και οι κάτοικοι της Ιθάκης τις τιμούσαν με εκατόμβη, δηλαδή θυσία εκατό βοδιών. Συχνή ήταν και η ύπαρξη των βωμών τους μέσα σε ιερά άλλων θεών.Όμως οι Νύμφες δεν είχαν δράση πάντοτε ευεργετική για τους θνητούς κι υπήρχαν φορές που προκαλούσαν μεγάλο κακό. Αν, για παράδειγμα, τύχαινε να δει κανείς μια Νύμφη την ώρα που έκανε το λουτρό της μέσα στην πηγή, έχανε τα λογικά του. Ήταν, όμως, και γενικότερα ικανές να προκαλέσουν σύγχυση του νου στους θνητούς και να τους κάνουν τρελούς. Οι άνθρωποι που καταλαμβάνονταν από έκσταση κι ενθουσιασμό, έφευγαν από τα σπίτια τους και πήγαιναν στα βουνά, όπου κρύβονταν μέσα σε σπηλιές.
    Οι Νύμφες έχουν επιζήσει στη λαϊκή μας παράδοση μέχρι σήμερα· είναι οι γνωστές μας νεράιδες, που ζουν στα βουνά, στις νεραϊδοσπηλιές και τις νεραϊδόβρυσες. Θεωρείται πάντοτε επικίνδυνο να τις συναντήσει κανείς, αφού υπάρχουν ακόμη οι μύθοι για τους "νεραϊδοπαρμένους", όπως ήταν ο Ύλας στην αρχαιότητα. Μόνο οι σαββατογεννημένοι και "αλαφροΐσκιωτοι" μπορούν να τις αντιλαμβάνονται και να τις βλέπουν να χορεύουν.Τελειώνοντας, αξίζει να τονίσουμε για μια φορά ακόμη το ότι οι Νύμφες λατρεύονταν ως στοιχεία των πηγών και των ποταμών, δηλαδή γενικότερα του νερού. Η σημασία του νερού ως δύναμη ζωής και γονιμότητας είναι μεγάλη και ζωτική σε μια μεσογειακή χώρα, όπως είναι η Ελλάδα. Το νερό είναι πηγή ζωής και βοηθά την ανάπτυξη και αναζωογονεί κάθε ζωντανό οργανισμό. Γι' αυτό και η αντίληψη για τις Νύμφες διευρύνθηκε ακόμη περισσότερο: έφτασαν να τις θεωρούν πνεύματα της βλάστησης, θέλοντας έτσι να συμβολίσουν γενικότερα την οργιαστική δύναμη της φύσης. Κι όπως το νερό τρέφει τα πάντα, έτσι και οι Νύμφες θεωρούνταν τροφοί των φυτών, των ζώων και των ανθρώπων.






    πηγη.....mythologia.8m.com
    ?
    Αξίζει να υπάρχεις για ένα όνειρο και ας είναι η φωτιά του να σε κάψει...

  16. Το πιο κάτω μέλος του φόρουμ λέει ότι του αρέσει η ανάρτηση του μέλους melita

    juniper (07-07-14)

  17. Νέο μέλος
    Εγγραφή
    10-08-2009
    Μηνύματα
    4
    Μου αρέσει η ανάρτηση
    0
    Του άρεσαν 0 μηνύματα

    σε 0 αναρτήσεις

    Lightbulb


    εικαζεται οτι περιοχες πουεχουν το αιθεριο στοιχειο στην ελλαδα ειναι ο αχερωντας,οι βαΘΡΕς ΤΗς σαμοθρακης...ο αραχθος..ενω πολλες αφηγησεις απο παλαιοτερους υπαρχουν και για τις 7πηγες της ροδου

Σελίδα 1 από 3 123 ΤελευταίαΤελευταία

Πληροφορίες για το θέμα

Users Browsing this Thread

Υπάρχουν αυτή τη στιγμή 1 χρήστες.(0 μέλη και 1 επισκέπτες)

Παρόμοια Θέματα

  1. Οι μύθοι των στοιχειών στην Ελλάδα!
    By melita in forum Γενικές γνώσεις
    Απαντήσεις: 7
    Τελευταίο Μήνυμα: 07-06-15, 13:02
  2. Νεράιδες στην Άνδρο
    By melita in forum Μύθοι και παραδόσεις από την Ελλάδα για νεράιδες και ξωτικά
    Απαντήσεις: 0
    Τελευταίο Μήνυμα: 14-10-10, 16:07
  3. Νεράιδες στην Ομήρου Ιλιάδα
    By melita in forum Παροιμίες, στίχοι και γνωμικά
    Απαντήσεις: 0
    Τελευταίο Μήνυμα: 12-08-10, 13:34
  4. Νύμφες της Νέδας
    By melomenos in forum Μύθοι και παραδόσεις από την Ελλάδα για νεράιδες και ξωτικά
    Απαντήσεις: 2
    Τελευταίο Μήνυμα: 28-02-10, 02:10

Ετικέτες γι'αυτό το Θέμα

Δικαιώματα - Επιλογές

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •  
  • BB code is σε λειτουργία
  • Τα Smilies είναι σε λειτουργία
  • Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
  • [VIDEO] ο κωδικός είναι σε λειτουργία
  • Ο κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας